صفحه اصلي

كتاب‌هاي كوه‌نوردي

كتاب‌هاي عكاسي

كتاب‌هاي تصويربرداري

كتاب‌هاي پي دي اف

مقدمه ابزار سنگ‌نوردی

مقاله‌ها

بچه‌های بلوچ

خريد پستي

درباره سايت و تماس

 

 

 

 

 

 

 

 

مقدمه مترجم

کتاب ابزارهای سنگ‌نوردی Rock gear نوشته لین جرارد Layne Gerrard از کتاب‌های مهم آموزشی سنگ‌نوردی آمریکاست که در دهه 1990 نوشته و عرضه گردیده است و هنوز هم یه عنوان مرجع در بسیاری از فعالیت‌های سنگ‌نوردی استفاده می‌شود. این کتاب عمدتاً درباره وسایل مختلف سنگ‌نوردی مثل کتانی سنگ، کیل‌ها، هارنس‌، میخ‌ها، کلاه ایمنی، طناب و ... به بحث و توضیح می‌پردازد.
چند سال پیش در جریان مسافرتی به خارج این کتاب را به امید ترجمه و نشر به زبان فارسی به ایران آوردم، ولی ترجمه آن به دلیل ترجمه سایر کتاب‌هایی که در اولویت قرار داشتند و نیز انتظار برای تامین هزینه آن مدتی به طول انجامید و امروزه از آنجا که این کتاب خیلی حجیم است (حدود 350 صفحه انگلیسی که ترجمه آن به فارسی شاید به 500 صفحه برسد) و نیز گران شدن هزینه‌های چاپ و قیمت کاغذ و همچنین وارد شدن وسایل و ابزارهای جدید سنگ‌نوردی که این کتاب آن‌ها را پوشش نمی‌دهد، ترجمه و نشر آن برای من امکان‌پذیر نیست. اما این کتاب یک مقدمه کلی در مورد سنگ‌نوردی دارد که در همه مواقع می‌توان از آن به عنوان مطالبی عمومی استفاده کرد و به همین دلیل صلاح را در این دیدم که مقدمه آن‌را پس از ترجمه در سایت برای استفاده عموم قرار دهم تا علاقه‌مندان بتوانند از طریق مطالعه آن به تعمیق اطلاعات سنگ‌نوردی خود بپردازند. این مطالب چیزهایی مشخصاً در مورد ابزارهای سنگ‌نوردی نیستند بلکه مطالبی عمومی در مورد سنگ‌نوردی و چگونه شروع و کار کردن در این ورزش هستند. امیدوارم که این مطالب برای علافه‌مندان مفید و جذاب باشند.
استفاده از مطالب مندرج در این مقاله  با ذکر منبع برای کلیه افراد و گروه‌ها و باشگاه‌های کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی آزاد است. هیچ فردی مجاز به استفاده مالی از این مطالب (که به صورت مجانی در اختیار همگان قرار گرفته) نمی‌باشد. دوستانی که علاقه‌مند باشند می‌توانند این صفحه را به وب‌سایت یا وب‌لاگ خود لینک کنند
.

با آرزوی موفقیت برای همه علاقه‌مندان ورزش کوه‌نوردی و ورزش‌های وابسته به آن
رحیم دانایی، تهران، تیرماه 1393

 

توجه! ورزش سنگ‌نوردی علی‌رغم جذابیت‌ها و زیبایی‌های خود ورزشی بسیار خطرناک است که کوچکترین اشتباه در آن می‌تواند به مرگ منتهی شود. یادگیری این ورزش را فقط با خواندن کتاب یا مقاله‌ای در اینجا و آنجا نمی‌توان انجام داد. آموزش و یادگیری این ورزش باید تحت نظر مربیان واجد شرایط و با ابزارها و متدهای استاندارد و تحت ایمنی کامل انجام شود. بدیهی است مسئول هرگونه حادثه ناگوار که بر اثر بی‌توجهی به این اصل و صرفاً بر اثر خواندن این مقاله انجام شود، خود شخص خواهد بود و هیچ مسئولیتی به عهده مترجم نمی‌باشد.

مقدمه

همة ما قبلاً صعودهايي داشته‌ايم. در دوران بچگي مدت زيادي را صرف بالا رفتن از تپه‌ها، درختان، مبل‌ها، و صندلي‌ها كرده‌ايم. صعود جزيي از طبيعت ماست. اجداد نئاندرتال ما از چنگال حيوانات گرسنه وحشي از درخت‌ها بالا مي‌رفتند. حتي مي‌توانيم بگوئيم كه صعود در ژن‌هاي ما قرار دارد.
اما چرا امروزه صعود مي‌كنيم؟ چرا صخره‌ها مانند شيپورهايي ما را به سوي خود مي‌خوانند تا مواجه با خطرها و چيزهاي ناشناخته شويم؟ اين چيز براي رسيدن به قله نيست. براي رسيدن به قله به جاي سنگ‌نوردي معمولاً راه‌هاي آسان‌تري وجود دارند. ما ديگر بر حسب نياز به صعود نمي‌پردازيم. بر عكس من فكر مي‌كنم كه دو دليل ضروري براي اين كار وجود دارد: كاوش در دنياي طبيعت و كاوش كردن درون خودمان.
كاوش طبيعت از جايگاه صخره‌ها باعث ايده‌اي متفاوت در مورد دنيا مي‌شود! چشم‌انداز شما به مقدار قابل ملاحظه‌اي تغيير مي‌كند. صخره‌ها و سنگ‌ها از فاصله چند صد متري خيلي زيبا و برجسته به نظر مي‌رسند. اما زماني كه در ارتفاع 25 متري از روي زمين قرار داريد و از ميان پاهاي خود به پائين نگاه مي‌كنيد، در اين حالت طبيعت را طوری كاوش مي‌كنيد كه تا به حال آن‌را انجام نداده‌ايد!
شايد سنگ‌نوردي مي‌كنيد كه خودتان را كاوش كنيد. سنگ‌نوردي ورزشي است كه باعث ايجاد ايده‌هاي شخصي باارزشي مي‌شود. زماني كه در شرايط بالقوه خطرناكي هستيد، چيزهاي زيادي درباره خودتان مي‌آموزيد. ممكن است كشف كنيد كه داراي نيروي خوب و قابل‌ملاحظه‌اي هستيد. شايد نترسيد ولي فكر كنيد كه در اين حالت قرار داريد. يا شايد فكر كنيد كه مي‌ترسيد ولي كماكان مي‌توانيد خوب صعود كنيد و كنترل خوبي روي خود داشته باشيد. اين نوعي اطلاعات مهم شخصي است كه از صعود به دست مي‌آوريد. این چيز باعث اعتماد جديدي در زندگي روزمره شما مي‌شود و همين‌طور اين ايده كه چه كسي هستيد.
من فكر مي‌كنم كه ايدة شخصي چيزي است كه مرا مجبور به بالا رفتن و صعود مي‌كند. مواجه شدن با چالش‌هاي صخره‌ها به شكل موفق باعث اعتماد و قدرت جديدي در من مي‌شود و همين‌طور اشتياق براي ادامه زندگي. من فكر مي‌كنم كه عمل صعود باعث تمركز مغز، احساسات و بدن من براي علتي حاد مي‌شود. از طريق اين تمركز، زندگي من به‌طور موقت تبديل به تعمق و تفكر مي‌شود، تفكري در طول حركت بر روي سنگ‌ها.
اگر شما سنگ‌نوردي را براي كاوش درون خودتان انجام مي‌دهيد، حتماً متوجه خواهيد شد كه حركت و قدم برداشتن در ارتفاعات چيزي لذت‌بخش و مهيج است. كلاهك‌ها، شكاف‌هاي درون سنگ‌ها، و صخره‌هاي موجود در طبيعت پاك، دور از آهنگ شديد فعاليت دنياي مدرن تبديل به پناهگاه شما مي‌شوند.

شما مي‌توانيد سنگ‌نوردي كنيد

نيازي نيست كه جوان و بدن‌اتان به شکل خيلي عالي مناسب سنگ‌نوردي باشد. بسياري از مردم در سال‌هاي چهل يا بالاتر عمر خود سنگ‌نوردي را شروع مي‌كنند. سنگ‌نوردي همچنين ورزشي عالي براي بچه‌هاست و موجب مي‌شود تا بتوانند بخش مهيجي از فعاليت درون طبيعت را كشف كنند.
به نظر مي‌رسد كه مردم داراي اين سوء‌تعبير هستند كه سنگ‌نوردي نيروي زيادي را مي‌طلبد. خيلي از مردان بسيار قوي زماني كه ديده‌اند يك زن ظريف چگونه از سنگ‌ها بالا مي‌رود به غلط بودن اين نظر رسيده‌اند. يادگيري تكنيك‌هاي سنگ‌نوردي نيازمند تمركز مغزي و تمرينات بدني است. زمان لازم براي اين يادگيري در افراد مختلف فرق مي‌كند كه جلوتر آن‌ را بحث خواهيم كرد.

چند نظر عمومي دربارة سنگ‌نوردي

برجستگي‌هاي روي سنگ‌ها خيلي آهسته تغيير مي‌كنند. اين مزيتي براي سنگ‌نوردان است، چرا كه ما مي‌توانيم بعدها به كرات از سنگ صعود كنيم. اگر شما نمي‌توانيد امروزه از سنگي صعود كنيد، اين سنگ تا مدتي بعد كه براي صعود آن آمادگي پيدا كنيد، بدون تغيير باقي خواهد ماند.
سنگ‌نوردي ورزشي نرم با حركت به بالاست. تا زماني كه سقوط نكنيد، هيچ نگراني بابت صدمه زدن و آسيب به خود نبايد داشته باشيد، و اگر سقوط كرديد تجهزات سنگ‌نوردي شما مي‌توانند مانع از وارد شدن جراحت به شما شوند. البته براي اين منظور بايد تجهيزات سنگ‌نوردي خود را درست كار بگذاريد. يادگيري اينكه چگونه ابزارها را كار بگذاريد، يكي از جذاب‌ترين جلوه‌هاي سنگ‌نوردي است.
دونده‌ها افراد خوش شانسي نيستند. بسياري از دوندگان سابق، از اينكه در هر گام پاي خود را به زمين كوبيده‌اند دچار درد زانو شده‌اند. اين نوع فشار تاثير وحشتناكي روي مفصل‌هاي ظريف دارد. اما در حين صعود به جاي اينكه شما با ضربه روي پاي خود فرود بيائيد، با فشار از سنگ‌ها جدا مي‌شويد. زماني كه من به كليه ورزش‌هايی كه تا به حال كار كرده‌ام مثل فوتبال، بسكتبال، بيس‌بال، دوچرخه‌سواري، كاراته، قايق‌راني و شنا فكر مي‌كنم، با تعجب مي‌بينم كه سنگ‌نوردي كمترين آسيب را به من وارد كرده است. من گفتم با "كمال تعجب"، چرا كه تصور من از سنگ‌نوردي يك نوع خطر بود.

عنصر خطر، يعني احتمال پرت شدن باعث شده كه سنگ‌نوردي از يك ورزش تبديل به ماجراجويي شود. در مورد اين موضوع به‌طور كامل دربخش سقوط صحبت خواهم كرد. اين تهديد هميشگي بالقوه سقوط، باعث مي‌شود از نيروي فكري و احساسي خود بيشتر استفاده كنيد تا فقط نيروي بدني. اين خطر بالقوه است كه موجب چالشي مي‌شود تا حداكثر توان خود را به كار بگيريد كه موفق شويد.

تكامل ابزارهاي سنگ‌نوردي

ساير وسايلي كه سنگ‌نوردان از آن‌ها استفاده مي‌كردند، چيزهاي قابل اطميناني نبودند. از اينرو سطح صعود در آن زمان توسط فشارهاي رواني از ترس و عدم اطمينان محدود مي‌شد.
تصور كنيد كه بدون صندلي به طنابي متصل باشيد و كفش‌هاي ميخ‌داري كه صعود با آن‌ها خيلي دشوار بود را به پا داشته باشيد. گاهي بايد طناب خود را به منقاري‌هاي روي سنگ‌ها گره مي‌زديد. اين گونه طناب‌ها از الياف‌هاي طبيعي درست شده بودند و به راحتي ريش ريش مي‌شدند و هرگز مطمئن نبوديد كه آيا آن‌ها در هنگام سقوط شما را نگه خواهند داشت يا نه. زماني كه در بازي ماجراجويي درگير بوديد كه نمي‌دانستيد چه چيزي در جلوي‌اتان منتظر شماست، اولين نفر روي ديواره يا سنگ بودن، داراي معايب بيشتري هم بود. اين روزها اكثر كوه‌نوردان داراي نقشه‌هايي براي صعود هستند كه افراد قبلي كه مسير را صعود كرده‌اند آن‌ها را ترسيم كرده‌اند
تجهيزات سنگ‌نوردي به تدريج تكامل يافته‌اند. به عنوان سنگ‌نوردان مدرن فعلي، مي‌توانيم از تجهيزات خود طوري استفاده كنيم كه آن‌ها به مثابه نردباني براي صعود ما به بالا باشند. امروزه ما به ابزار خود اطمينان داريم كه در آن‌ها هنگام سقوط ما را نگه خواهند داشت و در نتيجه توسط موانع رواني كه پيشينيان ما از آن‌ها رنج مي‌بردند محدود نمي‌شويم.
اما سنگ‌نوردي ماجراجوئيه. دربارة مواجه شدن با خطرات و غلبه بر آن‌ها توسط مهارت و توانايي‌هاي خودتان، بدون اتكا به تجيهزات است براي حفاظت از روح اين ماجراجويي سنگ‌نوردان قوانيني براي خود و ورزش‌اشان وضع كرده‌اند. اين مطالب در ادامه مي‌آيند

سنگ‌نوردی، کوه‌نوردی و غارنوردی

سه ورزش سنگ‌نوردي، كوه‌نوردي، و غارنوردي با يكديگر مرتبط هستند

سنگ‌نوردي شاخه‌اي منشعب از كوه‌نوردي است. كوه‌نوردان زماني سنگ‌نوردي را شروع كردند كه تصميم گرفتند از كوه‌هاي بلند و فني صعود كنند. از طريق سنگ‌نوردي بود كه كوه‌نوردان موفق توانستند بسياري از تكنيك‌هاي طناب را كه در سابق شايد مطرح نبودند، فرا بگيرند. بنابراين كوه‌نوردان و سنگ‌نوردان از تجهيزات و تكنيك‌هاي يكساني براي رسيدن به اهداف خود استفاده مي‌كنند.
غارنوردان هم از ابزارها و تكنيك‌هاي مشابه سنگ‌نوردان استفاده مي‌كنند. براي پيمايش بسياري از غارهاي جذاب، غارنوردان مجبورند چندين متر روي طناب خود فرود بروند و زماني كه بخواهند از غار بيرون بيايند بايد با استفاده از طناب خود مانند صعود از يك ديواره عمل كنند
اگر شما سنگ‌نورد ماهري باشيد، خواهيد ديد كه به سرعت مي‌توانيد تكنيك‌هاي خود را متعادل غارنوردي و كوه‌نوردي كنيد. از طريق يادگيري يك ورزش در حقيقت پايه‌هاي دو ورزش ديگر را نيز فر مي‌گيريد.

 

دربارة اين فصل

من فرض كرده‌ام كه شما فرد تازه‌كاري در سنگ‌نوردي هستيد. به اين دليل نياز به آشنايي با دنياي سنگ‌نوردي داريد. اين فصل باعث اين آشنايي مي‌شود. شما تقريباً در مورد همه چيز، از اينكه چگونه سنگ‌نوردان ورزش خود را سازماندهي كرده‌اند تا ليست حاضر براي خريد را مطالعه خواهيد كرد. شما خواهيد ديد كه چه چيزهايي را مي‌توانيد از سنگ‌نوردي استخراج كنيد و چگونه مي‌توانيد اين كار را انجام بدهيد. اين فصل مختصري از دنياي سنگ‌نوردي را براي شما عرضه مي‌كند و شما را با اين دنياي مهيج آشنا مي‌كند

انواع صعودها

سنگ‌ها داراي دو جلوة مجزا هستند: ديواره‌ها و شكاف‌ها. ديواره‌ها سنگ‌هاي يك تكه شكسته نشده هستند. شكاف‌ها باعث تقسيم اين سنگ‌ها به دو تكه مي‌شوند. سنگ‌نوردان صعود از آن‌ها را صعود ديواره و صعود از شكاف‌ها مي‌نامند.
ديواره‌نوردي راه طبيعي صعود است؛ اين چيز شبيه بالا رفتن از نردباني است كه پله‌هاي آن داراي فواصل و شكل‌هاي مختلفي است. اين "پله‌ها" در حال حاضر به گيره معروف هستند. آن‌ها در حقيقت برجستگي‌ها و قسمت‌هاي لبه سنگ‌ها هستند كه براي بالا رفتن از آن‌ها استفاده مي‌كنيد. اما بجز در مواردي كه مي‌توانيد از برجستگي‌هاي سنگ‌ها استفاده كنيد تا اسلينگي به دور آن بياندازيد (اسلينگ نواري بافته شده از جنس الياف نايلون)، بايد براي نگه‌داري خود پيچ و رولي در سنگ بكوبيد. بنابراين حمايت روي ديواره‌ها به صورت غيرطبيعي است و در نتيجه به صورت دائمي سنگ را از شكل طبيعي خود خارج مي‌كنيد.

 


صعود از شكاف‌ها نقطه مقابل صعود ديواره‌هاست: شما از تكنيك‌هاي غيرطبيعي براي صعود شكاف استفاده مي‌كنيد ولي مي‌توانيد ابزارهاي حمايت خود را به شكلي طبيعي كار بگذاريد. اينكه چگونه بتوانيد دست يا پا يا انگشتان خود را درون شكاف سنگ لاخ (قفل) كنيد، مقداري زمان مي‌برد. اما زماني كه اين عمل را ياد گرفتيد، صعود شكاف خيلي ايمن خواهد شد. قرار دادن ابزار مياني در شكاف كار خيلي جذابي است: شما يك كيل (ابزاري فلزي در اندازه‌هاي مختلف) و يا ابزاري بادامكي مثل فرند را درون شكاف قرار مي‌دهيد تا كاملاً كيپ شكاف درون سنگ شود. اين ابزارها از شكل دروني شكاف براي كيپ شدن استفاده مي‌كنند. از آن‌جايي كه به اين ترتيب شما شكل و شمايل سنگ را از بين نمي‌بريد، در نتيجه صعود از شكاف خيلي طبيعي است.

هر دو نوع صعود از ديواره و شكاف شكل‌هاي مختلفي دارند. اين امر بستگي به مياني‌ها و نوع آن‌ها بر روي ديواره‌ها و اندازه و سايز شكاف‌ها دارد. براي صعود از طريق هر كدام از اين شكل‌ها، شما بايد تكنيك‌هاي مختلفي را به كار ببريد. من معرفي مختصري در مورد هر كدام از اين اشكال در اينجا به عمل مي‌آورم. يادگيري هر كدام از اين تكنيك‌هاي چيزي جالب و مستلزم وقت گذاشتن زياد در اين كار است.
سه شكل عمده صعود از ديواره‌ها وجود دارد. صعود اصطكاكي، صعود با استفاده از لبه، و صعود با استفاده از حفره‌ها. لاستيك دور كفش سنگ‌نوردي روي سنگ‌هاي صاف با ايجاد اصطكاك، مي‌تواند قدرت نگهداري ايجاد كند. صعود اصطكاكي روي سنگ‌هاي دانه‌اي يا پودري مثل گرانيت، شكل غالب صعود كردن است.

صعود به كمك لبه‌ها شما را روي لبه‌هاي برآمده سنگ ثابت نگه مي‌دارد. خيلي از سنگ‌هاي مختلف داراي لبه‌هايي هستند كه مي‌توانيد به راحتي روي آن‌ها بايستيد.
حفره‌ها عمدتاً روي سنگ‌هاي آهكي وجود دارند. خيلي اوقات حفره‌هاي زيادي به صورت يك مجموعه يافت مي‌شوند كه دست شما را در انتحاب يكي از آن‌ها باز مي‌گذارند. اما روي مسيرهاي دشوار شما بايد از آن‌ها به نحو احسنت استفاده كنيد تا بتوانيد به صعود ادامه بدهيد.

انواع مختلف صعود از شكاف‌ها وجود دارد كه بستگي به نوع و اندازه آن شكاف است. بزرگ‌ترين شكاف‌ها، تنوره‌ها هستند كه بعضي از آن‌ها چنان بزرگند كه براي استفاده از آن‌ها مجبور به استفاده از پاگستره، يعني قرار دادن پاهاي خود در هر دو طرف تنوره هستيد.
شكاف‌هاي مخصوص لاخ بازو يا پا، شكاف‌هايي كوچك‌تر از تنوره و بزرگ‌تر از شكاف‌هاي لاخ مشت و پا هستند.
بعد از آن شكاف‌ها لاخ مشت هستند كه مي‌توان مشت را خيلي خوب در آن‌ها لاخ كرد.
در شكاف‌هاي لاخ دست، بايد دست خود را به صورت باز در آن‌ها لاخ كنيد، در صورتي كه در لاخ انگشتان، فقط انگشتان خود را مي‌توانيد درون يك شكاف لاخ كنيد.
بعضي از شكاف‌هاي لاخ انگشت ممكن است كه فقط اجازه و جاي لاخ كردن يك بند انگشت، و نه بيشتر را بدهند. از اينرو مي‌توانيد تصور كنيد كه صعود به كمك اين شكاف‌ها چقدر مي‌تواند مشكل باشد.


البته شكاف‌هاي بسياري هم هستند كه در تعاريف بالا جا نمي‌گيرند، مثلاً شكاف‌هايي كه به كناره دست off-hand معروف هستند و براي لاخ كردن دست بزرگ و براي لاخ مشت كوچك هستند. آموختن اينكه با اين گونه شكاف‌ها چگونه صعود كنيم، البته مشكل است.
شكل شكاف‌ها هم مي‌تواند مختلف باشد. مثلاً شكاف‌هاي موازي يا عمودي با فاصله تقريباً مساوي از يكديگر قرار دارند و براي صعود خيلي سخت هستند، چرا كه روي آن‌ها هيچ‌گونه برآمدگي جهت قرار دادن انگشتان وجود ندارد.
شكاف‌هاي كم‌عمق كه با رفتن به درون سنگ، تنگ و تنگ‌تر مي‌شوند و براي صعود حتي مي‌توانند از شكاف‌هاي موازي هم سخت‌تر باشند.
خيلي از شكاف‌ها شكل غيرمنظم دارند و سخت هستند و داراي نقاطي جهت قرار دادن دست‌ها و پاها بر روي خود هستند.
هر دو شكل ديواره و شكاف‌ها مي‌توانند داراي زاويه‌هاي مختلفي بر روي خود باشند؛ از زاويه كم و صاف گرفته تا در نهايت آن كه به كلاهك ختم مي‌شود.
هر نوع زاويه‌اي روي يك سنگ به اين معني است كه بايد بدن خود را طوري قرار بدهيد كه بتوانيد مطمئن‌ترين نقطه اتكاء را دارا باشيد. صعود از يك شكاف كلاهك كاملاً با صعود از يك شكاف مشابه كه داراي سطح عمودي كمتري است، فرق مي‌كند. بنابراين علاوه بر اينكه بايد ياد بگيريم كه چگونه از شكاف‌هاي مختلف يا ديواره صعود كنيم، بايد بياموزيم كه از صخره‌هاي با زاويه‌هاي مختلف نيز چگونه بالا برويم!
در بسياري از مسيرها بايد تركيبي از صعودهاي شكاف و ديواره را به كار برد. اين نوع صعودها واقعاً چيزهاي جالبي هستند، چرا كه باعث آموزش تكنيك‌هاي مختلف به انسان مي‌شوند.
با تمام اين امكانات صعود مي‌توانيد دريابيد چرا مي‌گوئيم كه سنگ‌نوردي ورزشي براي تمام طول عمر است. تنها راه براي يادگيري اين صعودها، تمرين روي صخره‌ها و يادگيري آن‌هاست. بنابراين به كوه بزنيد و آن‌ها را انجام دهيد.

انواع مختلف صخره و سنگ

روي كره زمين انواع مختلف سنگ وجود دارد: گرانيت، سنگ‌هاي آتشفشاني، آهكي، شني و كوارتز فقط چند نمونه از آن‌‌ها هستند. آن‌ها به يكي از سه روش ابتدائي ولي مختلف شكل گرفته‌اند.
سنگ آتشفشاني زير سطح زمين ذوب شده و سپس يا از طريق گدازه‌هاي آتشفشاني به بيرون پوسته زمين راه پيدا كرده و يا بطور آهسته به سطح زمين رانده شده و توسط جريانات هوا سخت شده است. اكثر صخره‌هاي آتشفشاني سخت هستند، علي‌رغم اينكه خود مواد آتشفشاني نرم هستند. گنبدهاي گرانيتي سيرانوادا در آمريكا مثال بارزي از سنگ‌هاي آتشفشاني هستند.
سنگ‌هاي رسوبي از تجمع دو نمونه ديگر از سنگ‌ها درست مي‌شوند. سنگ‌هاي شني، آهكي و رستي سه نمونه عادي از سنگ‌هاي رسوبي هستند. سنگ‌هاي شني از نمونه‌هاي ديگر بيشتر مشاهده مي‌شوند، چرا كه در صخره‌ها اين نوع سنگ را بيشتر از انواع ديگر مي‌بينيم. بعضي از اين صخره‌ها نقاط بسيار خوبي براي سنگ‌نوردي هستند ولي خيلي از آن‌ها هم بسيار سست هستند. به عنوان مثال سنگ‌هاي شني صخره‌هاي زايون در پارك ملي يوتا مثال خوبي در اين مورد است.
نوع ديگري از سنگ‌ها وجود دارد كه نه جزء سنگ‌هاي آتشفشاني و نه سنگ‌هاي رسوبي است و ساختمان آن بدون ذوب شدن شكل مي‌گيرد. سنگ كوارتز و مرمر دو نمونه از اين نوع سنگ ها هستند. اين نوع سنگ‌ها به مقدار زيادي موجود نيستند، بنابراين سنگ‌نوردي روي آن‌ها چيزي عادي نيست.
دانستن اينكه چه نوع سنگي در محل سكونت شما وجود دارد، هميشه باعث نمي‌شود كه بدانيد چه نوع سنگ‌نوردي را مي‌توانيد انجام دهيد. بعضي مواقع سنگ‌هاي آهكي داراي شيب و بدون هيچ شكافي در سطح خود هستند، ولي داراي گيره‌ها و سوراخ‌هايي بر سطح خود هستند مانند منطقه وردن. علاوه بر اين سنگ‌هاي آهكي در اندازه‌هاي بزرگ عمودي يا افقي به وسيله شكاف‌هاي بزرگ از يكديگر جدا مي‌شوند، مانند دولوميت‌هاي آلپ.
هوا عامل بزرگي در ساختن شكل ظاهري يك صخره است. اگر سنگي در زمستان سرد و يخي و در تابستان گرم بشود، بنابراين مي‌تركد و در سطح آن شكاف ايجاد مي‌شود. در نقاطي كه بادهاي قوي وجود دارد، سنگ و ماسه‌ها مي‌توانند بر سطح سنگ حفره و حتي شيار ايجاد كنند و سپس سطح آن‌را نرم و شكل آن‌را عوض كنند.
عمر يك سنگ مي‌تواند مشخص كننده اين باشد كه چه مدتي در معرض هوا و تغييرات جوي قرار داشته است. هر چقدر سنگ شكسته‌تر و فرسوده‌تر باشد، عمر آن نيز بيشتر است. صخره‌ها و سنگ‌هاي قديمي از كوه‌ها فرو مي‌ريزند و دره‌هاي بين كوه‌هاي جوان را پر مي‌كنند.

ااز ينرو هميشه بايد آماده ريزش سنگ‌ها باشيد. سنگ‌ها و صخره‌ها هميشه به وسيله هوا در حال تحول هستند. آن‌ها دائما در حال فرسايش‌اند. شايد شما اين تغييرات را مشاهده نكنيد، چرا كه مقياس زمان براي شما و سنگ‌ها فرق مي‌كند. اما اگر آگاه باشيد و بدانيد كه سنگ‌ها عوض مي‌شوند و تغيير مي‌كنند، بنابراين از افتادن و جدا شدن يك تكه سنگ بزرگ يا بلوك از يك ديواره تعجب نخواهيد كرد.

 

سطوح صعودهاي مصنوعي

علاوه بر صعود از سنگ‌ها، مي‌توانيد از ساختمان‌ها و ديواره‌هاي مصنوعي نيز صعود كنيد. صعود از ساختمان‌ها به بيلدرينگ buildering معروف است. ادر این روش ز هر وسيله‌اي كه در دسترس است براي صعود استفاده مي‌كنند، مثل لبه‌هاي پنجره‌ها، بندكشي بين آجرها، و حتي شكاف بين ساختمان‌ها.
ديواره‌هاي صعود مصنوعي طوري درست شده‌اند كه داراي گيره باشند. ديواره مصنوعي ممكن است از تركيبي از رزين پوليستر و شن درست شده باشد و شبيه سنگ به نظر برسد و يا اينكه از تخته سه‌لايي. گيره‌ها يا پيچ شده‌اند يا رول پلاك. اين گيره‌ها را مي‌توانيد در مواقعي كه تمايل به سخت‌تر شدن صعود داريد برداريد يا با گيره‌هاي ديگر عوض كنيد.
ديواره‌هاي مصنوعي معمولاً يا براي مسابقه درست مي‌شوند و يا براي تمرين. در مسابقه‌ها، صعودها با استيل flash و بدون سقوط يا در رشته سرعتي انجام مي‌شوند.
سنگ‌نوردان از صعود روي ديواره‌هاي مصنوعي به عنوان تمرين خود نيز استفاده مي‌كنند. اين چيز بسيار مطبوعي در مواقع باراني است.

صعود ديواره‌هاي مصنوعي چه براي مسابقه باشد و چه به منظور تمرين، چيز ايمني است. گيره‌ها در فواصل مناسبي كار گذاشته شده‌اند و تمام مسير صعود هم از يك طول طناب بيشتر نيست. شما مي‌توانيد يا به صورت قرقره (رد شدن طناب از بالاي ديواره و پائين آمدن به طرف صعود كننده)، و يا به صورت نفر اول از ديواره صعود كنيد. البته معمولاً می‌توانيد در هنگام تمرين از روش اول و براي مسابقه از شيوه دوم استفاده كنيد. قوانين براي اين ديواره‌ها بستگي به اين دارد كه شما تمرين مي‌كنيد يا مسابقه مي‌دهيد. صعودهاي رقابتي و مسابقه‌اي معمولاً به صورت ديداري (صعود بدون مشاهده قبلي مسير) صورت مي‌گيرند. در مورد روش تمرين هيچ قانوني وجود ندارد، چرا كه صرفاً مي‌خواهيد تمرين كنيد.انواع

انواع گوناگون سنگ‌نوردي

سواي انواع مختلف سنگ‌نوردي كه مي‌توانيد انجام بدهيد، چندين نوع ورزش سنگ‌نوردي وجود دارند كه مي‌توانيد به آن‌ها بپردازيد. اين نوع سنگ‌نوردي‌ها در اينكه چقدر مي‌خواهيد به ابزارهاي خود متكي باشيد با هم تفاوت دارند.
علاوه بر اينكه در هر گونه‌اي سنگ‌نوردي، ابزار روش شما را تعيين مي‌كنند، هر كدام از اين گونه‌ها نيز داراي قوانين خاص خود هستند. اين قوانين در يك محيط امن چيزهاي خيلي موكدي هستند، مثل منطقه بولدرينگ شما، گاهي نيز ملايم و گاهي اصلاً وجود ندارند، مثل مناطق خطرناك هيماليا.
هرچند قوانين بر حسب نوع و روشي كه با آن كار مي‌كنيد تغيير مي‌كنند، اما يك قانون وجود دارد كه هميشه بايد از آن پيروي و متابعت كنيد و آن ايمني است. شما بايد هميشه يك سنگ‌نورد ايمني باشيد.  علاوه بر جان خودتان، بايد به فكر كسان ديگري كه روي سنگ هستند نيز باشيد. در هر حركتي كه انجام مي‌دهيد، آرام و محتاط باشيد و در مورد آن فكر كنيد. بالاتر از همه به نتايج و پيامد حركت خود فكر كنيد. اگر به دقت فكر كنيد، عجله‌اي به خرج ندهيد، ديگر نبايد با مساله‌اي مواجه شويد.
در اينجا شش نوع مختلف سنگ‌نوردي معرفي مي‌شوند: بولدرينگ، صعود قرقره، صعود آزاد، صعود مصنوعي، صعود چند روزه، و صعود سولو.
اغلب اين روش‌ها مي‌توانند سخت يا آسان باشند. بعضي از صعودها آزاد هستند كه خيلي ساده‌اند و بعضي صعودهاي بولدرينگ خيلي سخت. سولو هيچ‌وقت آسان نيست، چون ايمني آن تماماً در دست شماست.
از آن‌جا كه تازه‌كار هستيد بايد روش‌هايي را كار كنيد كه خيلي ايمن هستند، مثل صعود قرقره يا بولدرينگ. بعد از اينكه اصول اوليه را فرا گرفتيد مي‌توانيد وارد مرحل صعود آزاد شويد و بعد از آن سنگ‌نوردي مصنوعي. صعودهاي چند روزه سخت‌ترين نوع هستند، چون هميشه مدتي طولاني در معرض انواع خطرها هستيد. اين نوع سنگ‌نوردي را فقط زماني كه تجربه كافي كسب نموده‌ايد انجام بدهيد. سولو خطرناك‌ترين نوع سنگ‌نوردي است. خيلي از سنگ نوردان سولو كار نمي‌كنند و آن‌هايي كه به آن مي‌پردازند قضاوت و تشخيص عالي را از تجربيات بسياري كسب كرده‌اند.
بولدرينگ كمترين شكل خطر را در سنگ‌نوردي داراست. وقتي روي سنگ‌هاي بولدر صعود مي‌كيند نگراني بابت خراب شدن هوا يا خطرات طبيعي ديگر را نداريد. بسياري از بولدرها آنقدر كوچك هستند كه اگر بخواهيد مي‌توانيد از آن‌ها به پائين بپريد. بولدرينگ سنگ‌نوردي نسبتاً ايمني است، از اينرو زماني كه بولدرينگ كار مي‌كنيد بايد به يك سري قوانين وفادار باشيد. شما حق استفاده از طناب را نداريد. در حقيقت تجهيزات شما خلاصه مي‌شوند در كتاني سنگ، پودر سنگ، و البته لباس‌هايتان.
صعود قرقره كاري مشكل‌تر است. از آن‌جايي كه به ارتفاع بالاتري صعود مي‌كنيد، مثل بالاتر از بولدرها و صخره‌هاي دندانه‌دار، خطر بخشي از شرايط شماست. به همين دليل است كه قوانين قرقره آنقدر در مورد شما معتدل هستند كه اجازه استفاده از طناب و كارگاه را مي‌دهند.
در اين روش، طناب خود را از درون كارگاه بالاي سنگي كه مي‌خواهيد از آن صعودكنيد رد مي‌كنيد. در حالی كه طناب در بالاي سر شما از كارگاه رد شده، خطر سقوط براي شما در حد صفر است. چرا كه به محض سقوط، هم‌طناب‌اتان شما را در هوا نگه مي‌دارد. ارتفاع صعود شما بستگي به اندازه طول طناب شما دارد، معمولاً يك طناب 50 متري براي اين كار كافي است.
صعود آزاد سنگ‌نوردي قدم بعدي شما خواهد بود. زماني كه يكي از اعضاي تيم شما خود را متصل به طناب كرده و در حين صعود سرطناب مشغول كار گذاشتن كيل‌ها و ابزارها در سنگ‌ها يا انداختن كارابين به مياني‌ها باشد، شما در حال صعود آزاد هستيد. نفر ديگر تيم بايد هم‌زمان سرطناب را حمايت كند، يعني اينكه با استفاده از يك تكنيك حمايت طوري طناب را ثابت كند كه اگر سرطناب سقوط كرد، او را متوقف كند.
صعود سرطناب نيازمند مقداري اطلاعات اوليه سنگ‌نوردي است: اينكه چگونه مياني‌ها را بايد كار گذاشت، چگونه يك كارگاه برپا كرد، گره‌هاي اصلي را زد و غيره. صعود سرطناب هيجان‌انگيزترين و چالش‌برانگيزترين وجه سنگ‌نوردي است. اما خطر در اين نوع سنگ‌نوردي بيشتر از صعود قرقره و بولدرينگ است. شما هنگام صعود سرطناب بايد بدانيد كه چه كار بكنيد.
افزايش خطر براي سرطناب به معني ساده شدن بيشتر قوانين است. شما مي‌توانيد به هر اندازه كه فكر مي‌كنيد نياز است و شكل سنگ اجازه مي‌دهد، ابزار كار بگذاريد. عموماً مياني شما بايد در شكل حفره و شكاف كار گذاشته شود و نفر بعدي كه مي‌آيد آن‌ها را خارج سازد. بعضي مواقع مي‌توانيد از رول‌هايي كه در سنگ كوبيده شده‌اند استفاده كنيد. هيچ‌گاه به مسيري رسمي رولي اضافه نكنيد. رول‌ها چيزهايي اضافي روي سنگ هستند و موجب زخمي شدن آن مي‌شوند
اگر مسيري كه روي آن سنگ‌نوردي مي‌كنيد ارتفاعي بالاتر از 300 متر دارد بنابراين در حال صعود ديواره بلندي هستيد و قوانين بيشتر شل مي‌شوند. روي ديواره‌هاي بلند در معرض هواي كوهستان هستيد. ممكن است توفان از راه برسد و يا شكل‌هاي ديگري از هوا را شاهد باشيد.، بنابراين بايد سريع حركت كنيد. به عنوان مثال شما خودتان مي‌توانيد به صورت سرطناب صعود كنيد، هم‌طناب شما به جاي صعود مي‌تواند روي طناب يومار بزند و بالا بيايد. اين كار باعث صرفه‌جويي در وقت مي‌شود. در مسيرهايي چنين طولاني شايد مجبور باشيد كه چند شب را روي مسير به سر ببريد كه همين امر باعث آسيب‌پذيرتر شدن شما مي‌شود.
در بعضي از صعودها و از جمله روي مسيرهاي بلند بايد از تكنيك‌هاي صعودهاي مصنوعي استفاده كنيد. در اينجا صعود شما ديگر از سنگ‌نوردي آزاد جلوتر رفته است. سنگ‌نوردي مصنوعي به معني برقراري نردباني روي ديواره است.
قضاوت در مورد اينكه چه زماني از اين صعود استفاده كنيد، زماني انجام مي‌شود كه صعود به طريق آزاد امكان‌پذير نباشد. به عنوان مثال زماني كه شكافي را دنبال كرده‌ايد ولي شكاف خيلي باريك شده و شما در شرايط سختي قرار گرفته‌ايد، داريد از ديواره‌اي صعود مي‌كنيد كه بدون چيزهاي مصنوعي نمي‌توانيد به صعود ادامه بدهيد. اینجاست كه قضاوت شما براي متكي شدن و اعتماد به ابزار وارد كار مي‌شود. هر چند كه شما توسط ابزارهاي زيادي پشتيباني مي‌شويد، ولي صعود مصنوعي نياز به تجربه زياد سنگ‌نوردي دارد و كاري توانفرساست.
سولو يعني صعود بدون هيچ‌گونه مياني، خطرناك‌ترين روش سنگ‌نوردي است. به عنوان يك سولوكار، شما بيشتر قوانين سنگ‌نوردي را در صعود خود متبلور مي‌سازيد كه به يك چيز منتهي مي‌شود: صعود بدون ابزار. بدون ابزار به معني بدون مياني بودن و بدون استراحت صعود كردن است. ايمني شما در قدرت تشخيص، مهارت و انرژي شما قرار دارد.
خيلي از سنگ‌نوردان به روش سولو صعود نمي‌كنند. اين روش فقط مناسب درصد كمي از سنگ‌نوردان است آن‌ها سنگ‌نوردان متخصص و خيلي خبره و داراي تجارب زيادي هستند. آن‌ها از تكميل كردن بسياري از صعودهايي كه شروع كرده‌اند خودداري مي‌كنند و فقط در حد توان خود به صعودهاي سولو مي‌پردازند. از اين طريق آن‌ها به تمرين در زمينه قدرت قضاوت و تشخيص مي‌پردازند. سنگ‌نوردان سولو را براي ارضاء عطش شخصي بزرگ شدن انجام نمي‌دهند. اگر اينطور عمل كنند مطمئناً با شكست و مرگ مواجه خواهند شد. هدف سولوكارها گذشتن از حد و مرزها و كشف توانايي‌هاي مغزي است. شما براي تكامل سنگ‌نوردي خود نيازي به سولو كار كردن نداريد. شما مي‌توانيد از طريق شكل‌هاي ايمن‌تر سنگ‌نوردي، سال‌هاي زيادي را به كشف توانايي‌هاي دروني خود بپردازيد.

استيل

ستيل بيانگر روشي كه از يك سنگ صعود مي‌كنید است. بطور خلاصه هر چه صعود سخت‌تر و اتكاي شما در عين حفظ ايمني، به ابزار كمتر باشد، داراي استيل بهتري خواهيد بود. به عنوان مثال شايد تصميم به صعود آزاد از مسيري كه مصنوعي صعود شده را داشته باشيد، كه اگر بدون سقوط اين كار را انجام بدهيد داراي استيل بالايي خواهيد بود.
صعود كردن غير ايمن اصلاً استيل به حساب نمي‌آيد. اجازه ندهيد كه خودخواهي كنترل صعود شما را به عهده بگيرد. اگر غيرايمن صعود كنيد، ساير سنگ‌نوردان به شما احترام نخواهند گذاشت و حتي نمي‌خواهند كه دور و بر شما باشند، سواي اينكه چقدر با استيل باشيد. ناراحت نباشيد، صعود ايمن چيز سختي نيست. مثل هر تازه‌كاري در شروع اشتباهات زيادي خواهيد كرد. به همين دليل است كه اول مسيرهاي ساده را صعود مي‌كنيد و به خودتان اجازه مي‌دهيد تا با اين ورزش آشنا شويد. 

اخلاق

اخلاق چيزي است كه به مسايل مهمي كه مي‌توانند روي ما به عنوان جامعه سنگ‌نوردان تاثير بگذارند اطلاق مي‌شود. اينكه شما چگونه با سنگ و مسير فردي ديگر در حين صعود عمل مي‌كنيد از موارد اخلاق هستند. به عنوان مثال رول‌ها بعد از كار گذاشته شدن نبايد از جايشان بيرون بيايند، چرا كه اين عمل مي‌تواند روي كساني كه مي‌خواهند در آينده از ميسر صعود كنند و يا كساني كه به سنگ‌ها نگاه مي‌كنند تاثير بگذارد. رول‌ها فقط بايد زماني كوبيده شوند كه وجود آن‌ها ضروري است و سپس با دقت كوبيده شوند. سنگ‌نوردان اين نكته و ساير مسايل اخلاقي را بطور جدي مورد بحث قرار مي‌دهند.
به عنوان يك تازه‌وارد بايد يك مساله اخلاقي را هميشه در نظر بگيريد: روشي كه مسيري بار اول صعود شده، استيل‌هايي كه توسط اولين سنگ‌نوردان براي صعود به سنگ مورد استفاده قرار گرفته‌اند، حداقل استيلي است كه شما هم بايد آن‌ها را به كار ببريد. به عبارت ديگر رولي به مسير اضافه نكنيد، اگر صعود اوليه بدون آن انجام شده باشد. اگر مسير به اندازه كافي مياني براي حمايت شما ندارد، بنابراين نبايد از آن صعود كنيد.
در پس اين مساله اخلاقي عمده كه توسط غالب سنگ‌نوردان اجرا مي‌شود، اصل ديگري وجود دارد. از آن‌جايي كه تجهيزات سنگ‌نوردي مي‌توانند ما را به هر كجاي صخره‌اي ببرند، بايد تصميم بگيريم كه چگونه بايد از آن‌ها استفاده كنيم. اين بدين معني است كه روشي كه مسير براي اولين بار صعود شده است تبديل به هم استيل و هم اخلاق براي ما مي‌شود.
البته در اين زمينه دو طرز تفكر وجود دارد. سنتي‌ها معتقدند كه مسيرها بايد از روي زمين صعود شوند و همة مياني‌ها توسط سرطناب كار گذاشته شوند. در نتيجه كوبیدن رول منتفي است (از جنبه به حداقل رساندن تخريب سنگ)، چرا كه كوبيدن رول در حين ايستادن روي سنگ دشوار است. نتيجه حفظ روح ماجراجويي مي‌شود كه سنگ‌نوردان معتقدند پايه و اساس سنگ‌نوردي است.
مساله‌اي كه در رابطه با نظر سنتي‌ها وجود دارد اين است كه صعود يك ديواره خيلي مشكل مي‌شود. تنها راه مياني كار گداشتن روي ديواره كوبيدن رول است و براي اينكه رول بكوبيد اول بايد سنگ را سوراخ كنيد. در نتيجه سنتي‌ها نتوانسته‌اند از هيچ مسيري كه از سطح فني دشواري برخوردا ر است صعود كنند.
نظريه ديگر به سنگ‌نوردي ورزشي معروف است. سنگ‌نوردان ورزشي با فرود روي مسير از بالا، رول‌هاي ثابت را در آن‌ مي‌كوبند. آن‌ها از جنبه طناب و صندلي كه به تن دارند در وضع راحتي به سر مي‌برند و تمايل به كوبيدن رول‌هاي بيشتر روي مسير دارند كه منجر به صدمه وارد آوردن بيشتر به سنگ مي‌شود. بعد از اينكه همة رول‌ها كوبيده شدند، سنگ‌نوردان ورزشي معمولاً از طريق صعود قرقره كار خود را شروع مي‌كنند. بعدها زماني كه احساس آمادگي كنند، مسير را به روش نقطه قرمز صعود مي‌كنند، يعني صعود مسير بدون سقوط و كار گذاشتن ابزار در حين صعود. روح ماجراجويي در اين نوع سنگ‌نوردي وجود ندارد بلكه بيشتر شبيه يك ورزش ژيمناستيك شده است. اما از طرف ديگر مسيرهايي كه امكان استفاده از اين روش را مهيا كرده‌اند خیلي دشوار هستند و مرزهاي سنگ‌نوردي را گسترش داده‌اند.
سنگ‌نوردان داراي قدرت فيزيكي فرماندهي براي اجراي اين موارد اخلاقي نيستند. ما ترجيح مي‌دهيم كه به عنوان دموكرات واقعي، خودمان بر خودمان فرماندهي كنيم. در نتيجه داد و فريادهاي دو طرفانه زيادي در مورد اينكه چه مواردي بايد اخلاق درست باشد وجود دارد. اما اين تضاد چيز باارزشي است، چرا كه موجب تضمين مي‌شود كه هر چيز جديدي تحت بررسي ورزش ما شود.

هر دو طرف مشاجرة اخلاق خيلي پيچيده‌تر از چيزي است كه من بيان كردم. ولي حالا شما ايده‌هايي در مورد موارد مركزي اخلاق پيدا كرده‌ايد. شما مي‌توانيد تصميم بگيريد كه خودتان را درگير كنيد يا نه. به عنوان تازه‌ وارد شايد ايجاد و گشايش مسير براي شما مساله مهمي را تشكيل ندهد. البته چه بسا سنگ‌نوردان محل شما در مورد يكي از نظرات جبهه‌گيري كنند و شما هم به تدريج در اين "جبهه‌گيري" تمرين كنيد.ا طلاعات از نظرات هر دو طرف به شما كمك زيادي مي‌‌كنند تا نظر اصلي خود را پيدا كنيد. چشم و گوش‌هاي خود را خوب باز كنيد و تصميم‌هاي خود را بر اساس اينكه چه چيزي درست هست بگيريد.

توانايي‌هاي شما

به عنوان سنگ‌نورد شما داراي توان نامحدودي هستيد. هميشه مرحلة بالاتري براي تلاش و صعود وجود دارد و زماني كه شما اولين صعود خود را انجام داديد، سنگ‌نوردي شما فقط توسط نيروي تخيل شما محدود خواهد شد. در اينجا شما هستيد كه با جنبه روحي و رواني خود در گير مي‌شويد تا تصميم بگيريد كه چه كار مي‌خواهيد بكنيد. فقط چند سال پيش 9/5 سخت‌ترين درجه صعود در دنيا بود. هيچ‌كس نمي‌توانست اين سد را بشكند. سنگ‌نوردان از آن موقع داراي ديدگاه‌هايي براي خلق فناوري (با تصميم‌گيري در مورد اينكه به ابزارهاي مدرن و ايمن متكي باشند) و افزايش مهارت‌هاي خود به منظور صعودهاي دشوارتر بوده‌اند. الان درجه صعود 14/5 است ولي انتظار داشته باشيد كه اين ركورد هم شكسته شود، مساله فقط بر سر ديدگاه، تمايل و منابع است. اين بدين معني است كه شما بايد به قدرت تخيلات خود اجازه بدهيد تا شما را به قلمرو جديدي ببرد و غيرممكن‌ها را به عقب بزند.

فردگرايي

سنگ‌نوردي ورزشي چيز بسيار فردگرايي است. توانايي اينكه به بالاي سنگي برسيد بستگي به قدرت و مهارت شما دارد. شما همچنين بايد از خلاقيت خود استفاده كنيد: براي بالا رفتن از مسيري كه داراي گيره‌هاي خوبي نيست، شايد مجبور باشيد آكروبات بازي كنيد، و همان‌طور كه به بالا صعود مي‌كنيد بايد تصميم بگيريد كه مياني خود را كجا بايد كار بگذاريد. خلاقيت شما اين آزادي را به شما مي‌‌دهد كه به ميل خود از چيزهايي كه سنگ عرضه مي‌كند استفاده كنيد.

ارزش كار تيمي

با كمال تعجب كار تيمي در اين ورزش فردگرا از چيزهاي ضروري است. شما و هم‌طناب شما هر بار كه صعود مي‌كنيد زندگي خود را در اختيار ديگري مي‌گذاريد. هر دو شما بايد در اصول اوليه سنگ‌نوردي داراي خلاقيت باشيد. موفقيت شما در سنگ‌نوردي وابسته به توانايي شما در كار تيمي كردن است، اينكه آرام و موثر به بالا حركت كنيد. در مورد اينكه چگونه مي‌توانيد هم‌طناب پيدا كنيد، ناراحت نباشيد. من به شما مي‌گويم چگونه ولي فعلاً چيزهاي مهمتري هستند.

اطلاعات دربارة مسير

اطلاعاتي كه سنگ‌نوردان پس از اولين صعود از مسير به يكديگر مي‌دهند، از اهميت زيادي برخوردار است. اين چيز باعث ايجاد نقشه‌اي براي سنگ‌نورداني كه بعداً مسير را طي خواهند كرد مي‌شود. كتاب‌هاي راهنما اين نقش را بر عهده دارند و مسيرهايي را نشان مي‌دهند كه در منطقه شما نيستند و با آن‌ها آشنايي نداريد.
در حالي كه اطلاعات مسير باعث حذف پاره‌اي از جلوه‌هاي رواني صعود (اينكه چگونه با مسير مواجه شويد) را از شما دور مي‌كند، اما اجازه مي دهد كه تجربة صعودكنندگان قبلي را دريابيد. براي صعود مجدد يك مسير حتي مي‌توانيد با سنگ‌نورداني كه قبلاً از آن صعود موفق داشته‌اند مشورت كنيد و از اطلاعات آن‌ها استفاده كنيد.

اگر به صعود به عنوان شكلي از هنر نگاه كنيد، ممكن است روش صعود شما تغيير كند. شما تمايل به خلق زيباترين تجربه خود داريد. در نتيجه جايي براي اشتباه وجود ندارد. شما مي‌خواهيد هر حركت شما مملو از دقت باشد. هر ابزاري كه در سنگ كار مي‌گذاريد بايد عالي و كامل باشد، و هر كاري كه انجام مي‌دهيد بايد در استراتژي كل صعود شما جاي داشته باشد.

خیلی سخت است که صعودی را به این روش انجام داد. شما باید تمام توان خود را برای آن به کار بگیرید. منظورم این است که نیروی مغزی، احساسی، و بدنی باید برای یک منظور ترکیب بشوند.
چگونه به بهترین روش می‌توان از نیروی مغزی، احساسی وبدنی خود در یک صعود استفاده کرد؟ از طریق ایجاد و خلق محیط مناسب درون خودتان برای اینکه این سه وجه بتوانند با هم کار بکنند. سعی کنید که آرام (ریلکس) و متمرکز باشید. بارها من در حین صعود دچار یاس شده‌ام. سپس من به خودم آمده‌ و به خودم فشار آورده‌ام و درباره اشتباهات گذشته‌ام فکر کرده‌ام. این چیز باعث می‌شود تا توجه من از روی بهترین حرکت حاضر برداشته شود. همیشه من سقوط یا اشتباه می‌کنم. این‌ها نتیجه مستقیم پرت بودن حواس یا فشار زیاد هستند. حفظ محیط مناسب در خودتان دشوار است، اما چالش بزرگی برای رودررویی است. می‌توانید از نتیجه این مبارزه شخصی برای سایر جنبه‌های زندگی هم استفاده کنید.

این ترکیب، این تمرکز کامل بر روی خود در مورد هر ورزش دیگری هم صدق می‌کند. اما فقط یک اختلاف بزرگی وجود دارد: مساله خطر. این مساله را یک بار هم قبلاً ذکر کردم ولی اکنون از آن استفاده می‌کنم. خطر اینکه خود را در بالای یک محل قرار داده‌اید کمک می‌کند تا متمرکز باقی بمانید. شما نمی‌توانید به دلیل اینکه می‌ترسید به افکار و احساسات خود اجازه بدهید که پریشان باشند. باید برای هر میانی که کار می‌گذارید تمرکز داشته باشید، چرا که اگر سقوط کنید آن باید شما را نگه دارد. البته این عنصر خطر در پایان یک صعود موفق باعث حس رضایت عمیقی می‌شود. فکر می‌کنم برای اغلب سنگ‌نوردان مواجهه موفق با خطر از نظر روانی مهم است. این چیز باعث حس اتکا به خود و اطمینان داخلی می‌شود چیزی که فقط در طول مواجهه شخصی با دشواری‌ها بوجود می‌آید.

صعود به عنوان هنر

صعودي كه انجام مي‌دهيد، شكلي از هنر است. شما مي‌توانيد آن‌را يك نوع رقص عمودي در نظر بگيريد. اين چيزي زودگذر است ، صرفاً در لحظه عمل وجود دارد ولي با اين حال توسط شما خلق شده است. هر حركتي كه انجام می‌دهید بیان خلاقیت است. سنگ بوم شما و حرکت شما قلمی است که با آن نقاشی می‌کنید.

صعودهایی که انجام می‌دهید مال خودتان است. نمی‌توانید آن‌ها را روی دیوار آویزان کنید تا به دیگران نشانشان بدهید (هر چند که همه ما این کار را می‌کنیم). نام مسیرها، درجه سختی، میانی‌هایی که استفاده کرده‌اید، تعداد سقوط‌ها (اگر وجود داشته باشند) که در طول صعود برای شما اتفاق افتادند، این اطلاعات و چیزهایی بیشتر توسط سنگ‌نوردان برای نشان دادن کار خودشان به دیگران مورد استفاده قرار می‌گیرند. اما این ارقام برای نشان دادن کار خلاق شما چیزهای ضعیف هستتد. صعود واقعی یا رقص فقط برای شما و هم‌طناب شما هستند. حتی تماشاچی‌ها یا شاهدان صعود شما هم از افکار و احساسات شما در طول حرکت‌ها آگاهی نخواهند داشت. از اینرو آن‌ها باید دو سوم رقص را از دست داده باشند. صعود شما چیزی فقط برای خودتان است.

 

قضاوت درست را توسعه دهید

از آنجایی که سنگ‌نوردی می‌تواند خطرناک باشد، بهترین حفاظت از خود قضاوت درست شماست. قضاوت درست، بخشی عقل سلیم و بخشی دانستن و پذیرفتن حد و حدود خودتان است. هر دو این عوامل همراه تجربه و دانش افزایش پیدا می‌کنند.
پذیرفتن حد خود به معنی صعود در حد توان خودتان است. این به معنی آن نیست که نباید فراتر از مرزهای خود حرکت کنید. برعکس با تمرین قضاوت خوب حتی زمانی که تلاش می‌کنید تا رکورد خود را بشکنید هم می‌توانید خود را در محدوده راحت ایمنی نگه دارید. اگر من بخواهم صعودی انجام بدهم که در نهایت حد توان من واقع شده باشد سعی می‌کنم که سرطناب نباشم. به جای آن من ترجیح می‌دهم که به صورت قرقره صعود کنم و یا کسی دیگر را برای سرطناب انتخاب کنم. کسی که سرطناب بودن مسیر برایش نهایت توان نباشد.
زمانی که صعود کنندگان حرفه‌ای سرطناب مسیرهای واقعاً سخت می‌شوند، آن‌ها واقعاً فراتر از مرزهای توان خود حرکت می‌کنند. اما آن‌ها دارای خرد کامل اینکه چگونه از خود محافظت کنند هستند، بنابراین هرچند که آن‌ها هم ممکن است سقوط کنند، اما دارای ندای قضاوتی هستند که به آن‌ها می‌گوید که چه زمانی و کجا میانی را کار بگذارند. یک سنگ‌نورد حرفه‌ای سولو کار (سنگ‌نوردی بدون طناب و میانی) از شمای تازه‌کار با تجهیزات کامل ایمن‌تر است. این به خاطر آن است که او می‌داند که چه کار می‌کند. او دارای اطلاعات پایه و تجربه گسترده‌ای درباره سنگ‌نوردی و توان خود و محدودیت‌های خود است. با این اطلاعات یک متخصص می‌تواند تصمیم‌های درست بگیرد.

اگر قضاوت شما ضعیف باشد دیگر مهم نیست که از چه مقدار تجهیزات استفاده می‌کنید. به همین دلیل مهم است که پیشرفت شما تدریجی باشد نه به صورت عجله‌ای. با گذشت زمان می‌توانید قضاوت خود را بهبود ببخشید و تجربیات خود را گسترده کنید. بنابراین صبور باشید و در حین یادگیری لذت ببرید.

چه مدت طول می‌کشد؟

یاد گرفتن سنگ‌نوردی زمان می‌برد و حتی تبحر در آن بیشتر وقت می‌گیرد. این ورزشی است که هر چقدر برای آن وقت بگذارید همانقدر هم می‌توانید از آن برداشت کنید. برای اینکه حداکثر بهره را از این ورزش ببرید، باید امکانات آن‌را کاملاً کشف کنید.
هر کسی یک سرعت یادگیری دارد، بنابراین برای من مشکل است که به شما بگویم که چه مدت طول می‌کشد تا تبدیل به یک سنگ‌نورد بشوید. البته من می‌توانم بگویم که انتظار هر دو مرحله یادگیری سریع و آهسته را داشته باشید. شاید طوری سنگ‌نوردی کنید که انگار سال‌هاست به این کار اشتغال دارید ولی در عرض چند ماه در یک حالت سکونی واقع شوید که فکر کنید نمی‌توانید از دست آن خلاص شوید. هر کسی از این مراحل در زندگی دارد، آن‌ها قسمت‌های عادی از یادگیری صعود هستند. به دو طریق می‌توانید با حالت سکون برخورد کنید: با آن کنار بیائید و یا با آن مبارزه کنید. با آن کنار آمدن خوب است، ولی توجه کنید که به این طریق نمی‌توانید خود را سریع بهتر کنید.

گاهی بهتر است که یادگیری آهسته باشد چرا که شما نکات ریزی را در مورد تکنیک‌ها یاد می‌گیرید که بقیه ممکن است به آن‌ها توجه نکنند. این چیزها بعداً در زمانی که صعودهای سخت‌تر راتجربه می‌کنید به کمک شما می‌آیند. اما از طرف دیگر اگر بخواهید که در کوتاه‌ترین زمان ممکن حالت رکود را از سر بگذرانید، باید وقت زیادی از عمر خود را به صعود اختصاص دهید. شاید به فکر تمرین و شروع رژیم بیافتید. این کار به نحو وحشتناکی کمک می‌کند تا مقدار زیادی شروع به فکر کردن درباره صعود کنید، به صعودهایی مشخص. مهمترین چیزی که می‌توانید انجام بدهید تمرین است. شما باید سنگ‌نوردی راتمرین کنید تا سریع‌تر رشد کنید. فشردگی و اجرا مهمترین ویژگی‌هایی است که سنگ‌نوردان دارند. با وجود آن‌ها شما علاقه‌مند به دو برابر کردن تلاش برای تداوم رشد، خواهید شد.

بدن شما

سنگ‌نوردی یک وسیله عالی برای نرم کردن بدن است و تمام بدن شما را درگیر می‌کند. شما با همه ماهیچه‌های اصلی خود کار می‌کنید. همچنین ماهیچه‌ها و تاندون‌هایی را استفاده می‌کنید که در ورزش‌های دیگر از آن‌ها زیاد استفاده نمی‌شود. آن‌ها شامل انگشتان، ساعد، ساق و انگشتان پا هستند.
سنگ‌نوردی یک ورزش متقارن است، بدین معنی که شما از هر دو قسمت بدن خود بطور مساوی استفاده می‌کنید. در طول صعود باعث رشد قدرتمند بدنی متعادل می‌گردید، چیزی که باعث کار کردن کامل بدن به شکل واحد می‌شود، برعکس ورزش‌های دیگر که باعث رشد یک طرف بدن می‌شوند. شما همچنین دارای قدرت، چابکی، و نرمش می‌شوید و تعادل شما بیشتر می‌شود و همه این‌ها را زمانی که ماجراهای غیرعادی را تجربه می‌کنید به دست می‌آورید.

وزن بدن

از آنجا که دائم بدن خود را روی صخره‌ها بالا و پائین می‌کشید، شاید به این نتیجه برسید که بدن شما باید دارای حداقل وزن باشد. این چیز لزوماً مورد نیاز نیست، هر چند که اکثر بهترین سنگ‌نوردان حدود پنج کیلو از وزن متعارف متناسب با قد خود سبک‌ترند.
مهمترین چیز این است که قادر به حرکت بدن خود بدون تلاش زیاد (یا چیزی نزدیک به آن) باشید. وزن کم کردن یکی از راه‌های انجام این کار هست. این به معنی آن است که مجبور نیستید ماهیچه‌هایی که می‌توانند شما را بالا بکشند رشد بدهید. به دست آوردن قدرت نیز راهی برای حرکت رو به بالاست. البته اگر شما روش اخیر را انتخاب کنید نباید زیاد تنومند بشوید. حرکت روی سنگ‌ها برای تنومندها سخت است.

شما به یک بدن متعادل نیاز دارید. در حالی که بی‌اشتهایی روش خوبی نیست، پرخوری نیز مناسب نیست. چیزی بین این دو ایده‌ال است. باید پیدا کنید که چه چیزی برای شما خوب است. شاید وزن متوسط یا کمی بیشتر از آن برای شما مناسب باشد.

قدرت و تکنیک

بعد از چند روز اولیه سنگ‌نوردی، در نقاط عجیبی احساس درد خواهید کرد. مخصوصاً انگشتان و ساعدهای شما سفت می‌شوند. این چیزی عادی است. قدرت انگشتان در سنگ‌نوردی اهمیت دارد، مخصوصاً در مسیرهای دشوار. با گذشت زمان انگشت‌های شما قوی خواهند شد، اما این کار به زمان نیاز دارد چرا که شما به جای ماهیچه‌ها تاندون‌های خود را قوی می‌کنید. عجله برای قوی‌تر کردن تاندون‌ها بدون آسیب انجام نمی‌شود. آن‌ها بطور طبیعی در طول صعود شما رشد می‌کنند.
اما تکنیک برای یک سنگ‌نورد مهمتر از قدرت است. زمانی که از تکنیک استفاده کنید، می‌توانید روی سنگ‌ها راحت و روان‌تر حرکت کنید. تمرین بهترین راه برای رشد تکنیک است، درست همانطور که شنا کردن تنها راه یاد گرفتن شناست.
تکنیک خوب از چندین مهارت منشعب می‌شود که عبارتند از کار با پا، تعادل، انعطاف‌، و البته استفاده ماهرانه از دست‌ها در گیره‌ها و شکاف‌ها. کار با پا همیشه مهم است. از آنجایی که پاها از دست‌ها قویتر هستند، همیشه تا جایی که امکان دارد وزن بدن را روی پاها وارد کنید. تعادل خوب بدن هم مهم است و همین‌طور انعطاف. یاد گرفتن اینکه چگونه از دستان خود استفاده کنید خیلی مهم است، مخصوصاً زمانی که جایی برای قرار دادن پاهای خود ندارید! این چیزها در طول صعود بطور طبیعی رشد می‌کنند، اما با گذشت زمان نه یک شبه.

همانطور که بیشتر جذب سنگ‌نوردی می‌شوید به این نتیجه می‌رسید که سه راه اصلی برای تمرین این ورزش وجود دارد. می‌توانید بازدید از شکاف‌های سنگ‌ها را مانند پیک نیک‌های خانوادگی ماهیانه برگزار کنید. اسم این بازی آرام بودن، و استفاده از هر حرکتی که به طرف بالا انجام می‌دهید است. یا اینکه می‌توانید فشرده کار کنید، تا جایی که برنامه شما اجازه می‌دهد صعود کنید و در بین صعودها برای بالا بردن توانایی خود تمرین کنید. در نهایت می‌توانید در بین این دو حد نهایی کار کنید یعنی به ندای درونی خود و عمق انگیزه گوش بدهید تا صعودی را که متناسب شماست انتخاب کنید. شاید مفتون داستانی که یک سنگ‌نورد تعریف می‌کند یا فیلم ویدیوی یک سنگ‌نوردی بشوید و مصمم شوید که مهارت خود را بهبود دهید. شاید یک هفته بعد تصمیم بگیرید که سرعت خود را پائین بیاورید و زیاد درباره آن فکر نکنید. اینکه چقدر صعود انجام بدهید بستگی به خود شما دارد. از هر روشی که استفاده کنید، سنگ‌نوردی پاداش‌های شخصی بزرگی را عرضه می‌کند.

تمرین بدنی

اگر تصمیم به صعود مسیرهای دشوار را داشته باشید، شاید نیاز به تمرین بدنی داشته باشید. با این وجود به خاطر داشته باشید که مغز شما یک صعود را تصمیم می‌گیرد و احساسات شما تمایل به انجام آن پیدا می‌کنند. بنابراین زیاد وابسته به قدرت بدنی نباشید. تمرین بدنی در زمانی که وقت زیادی را صرف یادگیری چگونه صعود کردن می‌کنید کمک بزرگی است. البته زمانی که پایة قوی داشته باشید و تصمیم به صعودهای دشوارتر به چیزی بیشتر از تمرین بدنی برای بهبود مهارت‌های خود نیاز دارید.
تمرین بدنی باعث افزایش قدرت، انعطاف، و تعادل می‌شود. سعی کنید که نیمه بالای بدن خود را بیشتر تمرین کنید مخصوصاً انگشتان و ساعدها. چیزی که در مورد قوی کردن انگشتان گفتم را به خاطر داشته باشید: حرکت شما برای قوی کردن تاندون‌ها باید آهسته باشد وگرنه هر عجله‌ای باعث آسیب آن‌ها خواهد شد.

سعی کنید که شکمی قوی داشته باشید! شکم در مرکز بدن قرار دارد، محل اتصال دست‌ها و پاها. ماهیچه‌های قوی شکم می‌توانند کمک کنند تا در حرکت‌های دشوار بتوانید پای خود را بالا بیاورید و بدن را در موقعیت خوبی نگه دارید.

همچنین به پاهایی قوی نیاز خواهید داشت. پاها باید شما را به بالای صخره ببرند و غالب وزن بدن را تحمل کنند. نیازی نیست که آن‌ها بزرگ باشند چرا که پاهای بزرگ باعث مشکل در حمل آن‌ها خواهند شد. بهترین چیز این است که پاهایی با قدرت تحمل زیاد داشته باشید، شبیه پاهای دوندگان. زمانی که می‌خواهید با آن‌ها به کمک دستان خود بالا بروید باید لاغر و سبک باشند، اما در عین حال آنقدر قوی باشند که بتوانند اکثر وزن شما را تحمل کنند. تمرین برای پاهای خود را می‌توانید از طریق دویدن، شنا، دوچرخه‌سواری و یا ورزشی دیگر که متناسب پا و طی کردن فاصله باشد، انجام دهید.
تعادل بدن را می‌توانید با حرکت روی تخته‌ای باریک یا ایستادن روی یک پا انجام دهید. بعد از اینکه تعادل خوبی به دست آوردید، در صورت داشتن فضای مناسب راه رفتن روی طناب هم می‌تواند وسیله خوبی باشد.
کشش زیادی را روی بدن خود انجام دهید. انعطاف‌ داشتن بیشتر خیلی مهم است، اما به زمان نیاز دارد. این چیزی نیست که بتوانبد به سرعت به دست بیاورید. به عنوان مثال روزی سه بار و هر دفعه پنج دقیقه حرکات کششی روی بدن خود انجام بدهید. قبل از انجام حرکات کششی مطمئن شوید که بدن گرم باشد، مخصوصاً مفصل‌ها. مفصل‌های سرد به راحتی می‌شکنند. فکر کنید که مفصل‌های شما از پیه درست شده‌اند: زمانی که سرد باشند شکننده هستند ولی در گرما به شکل مایع در می‌آیند. به خاطر داشته باشید که نکته مهم در مورد کشش بدن جلوگیری از آسیب است نه باعث آن شدن.
در همین مورد گرم کردن باید گفت که قبل از هر صعودی حتماً خود را کاملاً گرم کنید! بهترین راه برای جلوگیری از آسیب این است که زمانی صعود را انجام بدهید که بدن برای آن آماده باشد. اما آسیب‌ هم کار خود را می‌کند. آسیب کتف، آرنج و انگشتان احتمالاً از چیزهای عادی هستند. در هنگام صعود فشار زیادی به این نقاط وارد می‌شود. اول این نقاط را خوب گرم کنید، این کار مانع از آسیب می‌شود. با چند پرش خوب شروع کنید طوری که به نفس زدن یا عرق کردن بیافتید. سپس به تدریج حرکات کششی برای تمام بدن انجام بدهید (خیلی مهم!). ابتدا از چند سنگ کوچک بالا بروید طوری که احساس کنید برای کار آماده‌اید. گاهی وقت گذاشتن برای گرم کردن کار ساده‌ای نیست، مخصوصاً زمانی که از اینکه مجدداً سنگ‌نوردی خواهید کرد به هیجان آمده باشید. اما یک فعالیت سنگ‌نوردی بدون آسیب ارزشش را دارد، شما چی فکر می‌کنید؟

صعود ذهنی

جنبه روانی اینکه یاد بگیریم تا در دنیای عمودی زنده بمانیم، جالب است. قبل از اینکه صعود را شروع کنید باید آن‌را از پائین مطالعه کنید. سعی کنید از قبل مشخص کنید که به چه حرکاتی برای صعود احتیاج خواهید داشت. به کمک ذهن تا بالای سنگ صعود کنید. سعی کنید بهترین مسیر برای نقطه استراحت را پیدا کنید. زمانی که بطور واقعی صعود را شروع کنید، می‌توانید به این نقطه برسید، استراحت کنید، و بطور ذهنی به نقطه صعود بعدی صعود کنید. همانطور که ذهنی صعود را انجام می‌دهید به این فکر کنید که واکنش بدن شما نسبت به نقطه‌ای مشخص چگونه خواهد بود: آیا تعادل خواهید داشت، چه گیره‌هایی در دسترس خواهند بود، آیا از آن نقطه می‌توانید به نقطه بعدی بروید؟ توجه به این مسایل قبل از اینکه به روی سنگ بروید، باعث می‌شوند تا بدن شما برای حرکات صحیح (در زمانی که به آن‌ها نیاز است)‌، آماده شود.
اگر سرطناب باشید، یعنی اولین کسی که روی سنگ صعود می‌کند، باید قادر به کار گذاشتن میانی‌ها باشید. قبل از شروع صعود باید همه چیزهایی که به آن‌ها نیاز خواهید داشت را آماده کنید. در اینجا اطلاعات در مورد مسیر چیز ارزشمندی است: هر چقدر اطلاعات شما از قبل درباره مسیر بیشتر باشد، دقیق‌تر می‌توانید اسلینگ ابزار (وسیله‌ای برای آویزان کردن ابزارها) خود را آماده کنید.
در حالی که صعود خود را ذهنی انجام می‌دهید به کار گذاشتن میانی‌ها هم فکر کنید. تمرین ذهنی این عمل قبل از صعود به شما اجازه می‌دهد تا در زمان واقعی که روی سنگ هستید، بدانید چه کار باید بکنید. در این حالت صعود واقعی شما خیلی دقیق‌تر و موثرتر خواهد بود، چیزی که برای موفقیت مورد نیاز است.
در زمان صعود واقعی فکر شما باید متمرکز و آماده پذیرش باشد. تمرکز ذهنی باعث می‌شود تا در حرکت به بالا نیت شما ثابت بماند. شما قادر خواهید بود تا میانی‌هایی را که می‌بینید به شکل نردبانی به طرف بالا تجسم کنید. اما برای دیدن این میانی‌ها باید از نظر ذهنی توان جذب داشته باشید. از چشم‌های خود استفاده کنید، آن‌ها قادرند به شما ایده درست در مورد اینکه چقدر قابلیت جذب را دارید بدهند. اگر دارای "دید تونلی" باشید، در این صورت تمرکز شما فقط روی جایی که در جلوی شما قرار دارد خواهد بود. شاید یک میانی مهم که  در نزدیکی شما قرار داشته باشد را نبینید.
بیل مارچ می‌گوید: "یک صعود کننده خوب کسی است که تمام امکانات را از قبل پیش‌بینی و احتمالات را برآورد می‌کند. او پیوسته نظاره‌گر حرکات و نتایج است و در عین حال هوشیاری و آگاهی را از دست نمی‌دهد. این چیز برای من یکی از جلوه‌های دقیق و هیجان‌انگیز ورزش است."

تجسم‌ کردن روشی برای تمرین

تجسم کردن راه خوبی برای تمرین ذهن جهت صعود است. کار را با یک مساله بولدر که قادر به انجام آن نیستید شروع کنید. روی آن آنقدر کار کنید تا همه گیره‌ها و از جمله حالت بدن خود را در هر کدام آن‌ها قرار دهید، سپس در چند روز آینده هر زمانی که وقت آزاد داشتید تصور کنید که در حال صعود از آن سنگ بولدر هستید. تا جایی که امکان دارد هر حرکت خود را احساس کنید. از آنجایی که نمی‌دانید چگونه سنگ را صعود کنید راه‌های مختلف صعود را بطور ذهنی بررسی کنید و از خلاقیت خود استفاده کنید. به خاطر داشته باشید که سنگ‌نوردی مانند یک هنر است و شما به عنوان یک هنرمند باید خلاق باشید. زمانی که راهی در ذهن خود برای صعود از سنگ پیدا کردیدکه فکر می‌کنید درست است، سعی کنید صعود موفق را چندین بار در ذهن تکرار کنید. در تعطیلات آخر هفته یا هر وقت دیگر که به منطقه رفتید تا از سنگ صعود واقعی کنید، از خودتان تعجب خواهید کرد که به چه سرعتی بر آن تسلط پیدا کرده‌اید. شاید این چیز چند هفته طول بکشد، اما تجسم کردن یک صعود از قبل همیشه می‌تواند به کار کمک کند.

 

صعود احساسی

من متوجه شده‌ام که موقعیت احساسی برای موفقیت من در صعود چیز مهمی است. اگر ترسیده باشم، صعودم بد خواهد بود. اگر خونسرد و آرام باشم خوب صعود می‌کنم. بدون شک شما هم تجربیات مشابهی را دارید. همانطور که ذهن شما در طول صعود باید آرام و پذیرنده و در عین حال متمرکز باشد، احساسات شما هم باید مثبت و متعادل باشند.

هر سنگ‌نوردی دیر یا زود دچار یاس می‌شود. شاید قادر به گذشتن از کراکس (دشوارترین قسمت مسیر) نباشید و در نتیجه مایوس شوید. مجدداً تلاش می‌کنید ولی نمی‌توانید کاری بکنید. در حقیقت سنگ‌نوردی شما بدتر شده! یاس بر شما مستولی می‌شود. صعود به چیزی غیرممکن تبدیل می‌شود. من به این نتیجه رسیده‌ام که تنهاترین راه برای خلاصی از این سردرگمی استراحت است، چند نفس عمیق بکشید و به صعودی موفق فکر کنید. این کار باعث می‌شود تا در حالت بهتری قرار بگیرید. با همنورد خود مزاح کنید. به هر طریقی که می‌دانید از حالت یاس بیرون بیائید. زمانی که از نظر احساسی آرام گرفتید و متعادل و متمرکز شدید، صعود را مجدداً شروع کنید.

چند ماه پیش احساس کردم که تمام روز خیلی بد صعود می‌کنم. هر چه بیشتر و بیشتر ناامید شدم، که به نوبه خود صعود من را بدتر می‌کرد. بنابراین در بین صعودها نشستم و چند نفس عمیق کشیدم و به افکارم اجازه دادم کمی به سیر و سیاحت بپردازند. بعد به این فکر کردم که چه چیزی من را ناراحت می‌کند. چرا من اینقدر مشوش هستم که نمی‌توانم صعود کنم؟ برای من صعود، نوعی بازی است که عاشق آن هستم، اما فقط نوعی بازی است. من سنگ‌نوردی را تاکید روی لذت بردن خودم انجام می‌دهم نه برای اینکه آن‌را خوب انجام بدهم، هر چند که انجام خوب آن باعث لذت بردن بیشتر من می‌شود! اما هر کسی هم بالاخره یک تعطیلاتی دارد و من سعی کردم از این مساله برای صعود بدون عالی بودن استفاده کنم. به جای آن من سعی کردم از حرکاتم روی سنگ لذت ببرم. به محض اینکه به این نتیجه رسیدم، دیدم که قادرم به خودم بخندم و دوباره همه چیز مرتب شد.

احساسات مثبت می‌توانند باعث عبور از کراکس مسیر شوند و احساسات منفی مانع از انجام آن شوند. روحیه مسرت‌بخش و هیجان‌انگیز، مثل حالتی بر فراز بام دنیا، می‌تواند باعث ایجاد روحیه "من می‌توانم" شود. هیچ چیزی دشوار به نظر نخواهد رسید. شکست دیگر گزینه‌ای برای شما نخواهد بود؛ هر چیزی که اراده کنید انجام خواهد شد.

انجام تعادل احساس

راه‌های زیادی برای اجرای تعادل احساس وجود دارند. از آن‌جا که می‌خواهید روی سنگ‌ها بروید، به چیزی سریع و راحت نیاز خواهید داشت. من دو پیشنهاد دارم:

وابستگی به زمین

اولین روش برای بدست آورن تعادل احساس را من وابستگی به زمین نام گذاری کرده‌ام. هدف شما باید این باشد که احساس کنید پاهای شما محکم به سنگ چسبیده‌اند.
روی احساس محکم و ثابت بودن سنگ در زیر پای خود تمرکز کنید. اجازه بدهید که همه افکار دیگر محو شوند. پاهایتان احساس سنگینی خواهند کرد، طوری که انگار در زمین خاک شده‌اند. بعد از چند دقیقه احساس ارتباطی قوی با سنگ خواهید کرد. زمانی که به این احساس رسیدید، احساسات شما به حد تعادل رسیده‌اند و آماده صعود هستید.

تنفس

دومین راه برای رسیدن به تعادل احساس، تنفس است. هدف شما باید آرامش در شکم باشد، که به نوبه خود می‌تواند احساس را آرام کند.
آهسته و آرام نفس خود را به درون بدهید. تنفس خود را در جریان تنفس به هنگام پر شدن شش‌ها دنبال کنید، سپس اجازه بدهید که شکم را پر کند. چند ثانیه‌ای نفس را نگه دارید و سپس به بیرون بدهید. در زمان بازدم شکم خود را تخلیه کنید و سپس شش‌ها را. در حال بازدم احساس کنید که اضطراب و فشار به پائین حرکت کند و از پاها خارج شود. فقط حدود شش عدد تنفس این چنینی کافی است تا مجدداً روی احساس خود متمرکز شوید.

 

تمایل به سنگ‌نوردی

تمایل شما نیز بخش مهمی از صعود خوب است. گاهی درد و رنج، بخشی از صعود شما می‌شود. مثل این است که انگشتان شما روی آتش هستند، آرنج شما می‌خواهد بترکد. بدون توجه به درد، از تمایل خود برای فشار آوردن جهت انجام حرکات دشوار و رسیدن به نقطه استراحت استفاده کنید. انجام صعود علی‌رغم درد و توسط نیروی تمایل خودتان چیز ارضاء کننده‌ای است. در این حالت صعود خود را فراتر از چیزی که فکر می‌کردید امکان پذیر است، انجام داده‌اید و موفق هم شده‌اید.

محیط سنگ‌نوردی شما

صحنه‌ای که برای انجام بازی خود انتخاب می‌کنید چیزی تماشایی است. صخره‌های بلند در کوه، در محیط‌هایی چون یوسیمیت و آلپ اروپا. شکاف‌های کوچک را در نقاط مختلف دنیا می‌توان یافت. حتی سنگ‌های بولدر هم زیبایی خاص خود را دارند، علی‌رغم اینکه شاید به شکل یک مکعب نقاشی شده در منطقه صنعتی محل زندگی شما یافت شود.
هوا مشخص می‌کن که چه زمانی صعود کنید. دربعضی نقاط، سنگ‌نوردی در زمستان چیزی غیرممکن است. شاید به جای آن تمایل به یخ‌نوردی و یا کوه‌نوردی آلپینیسم که ترکیبی از برف و یخ و سنگ‌نوردی است داشته باشید.
اگر آنقدر شانس دارید که در منطقه‌ای معتدل زندگی کنید قادر خواهید بود تا در تمام سال سنگ‌نوردی کنید. بسیاری از سنگ‌نوردان تعطیلات خود را مطابق الگوی فصل انتخاب می‌کنند. اگر به اندازه آن‌ها مجذوب سنگ‌نوردی شوید شاید شما هم به گروه آن‌ها بپیوندید.
شاید سفر را قبل از شناختن منطقه انجام بدهید و به کشورهای خارج هم مسافرت کنید. سنگ‌نوردی می‌تواند ورزشی جهان‌وطنی باشد و باعث ارتباط شما با خیلی از ملیت‌ها بشود. سنگ‌نوردی باعث پیوندهایی می‌شود که فراتر از سد و مرزهای زبان و اختلافات فرهنگی قرار دارند.

اما از طرف دیگر شاید ترجیح بدهید تا در محیط خلوت‌تری باشید. بسیاری از سنگ‌نوردان مسیرهای دسترسی یا پیمایشی طولانی تا سنگ را دوست ندارند. اما در طبیعت وحشی صخره‌های زیادی را می‌توان پیدا کرد که به ندرت صعود شده‌اند. اگر عاشق تنهایی در طبیعت هستید، می‌توانید این مناطق را پیدا کنید و صخره‌های دست‌نخورده را صعود کنید.

منطقه‌ای که قصد صعود دارید را بشناسید

زمانی که در منطقه‌ای ناآشنا صعود می‌کنید باید ابزارهای درستی را همراه ببرید. هر برجستگی روی سنگ دارای شکل گوناگونی است و نیاز به ابزاری متفاوت دارد. آیا منطقه دارای شکاف‌های زیادی است یا عمدتاً دیواره است؟ آیا جنس سنگ سخت است یا نرم؟
قبلاً آموختید که متاسفانه نوع سنگ تاثیر کمی در برجستگی‌های  آن دارد. در عوض برجستگی‌های سنگ مشخص می‌کنند که سنگ چگونه شکل گرفته و چقدر و چه نوعی از تاثیرات جوی را متحمل شده است.
یک راه خوب جهت شناخت از نوع سنگ‌نوردی در محیطی دیگر مشورت با کوه‌نوردان دیگر است. بسیاری از سنگ‌نوردان به نقاط دوری مسافرت می‌کنند و شاید بتوانید کسی را پیدا کنید که بتواند به سئوالات شما در مورد منطقه‌ای مشخص پاسخ بدهد. حتی شاید همنورد قدیمی شما روزی در منطقه بوده و تا به حال چیزی در مورد آن به شما نگفته باشد. از هر سنگ‌نوردی که ملاقات می‌کنید سئوال کنید.

کتاب‌های راهنما نیز منابع خوبی هستند. آن‌ها چشم‌انداز خوبی از منطقه عرضه می‌کنند و به شما می‌گویند که چگونه به آن‌جا بروید، سنگ‌های عمومی چگونه‌اند، و چه ابزارهایی را باید همراه داشته باشید. آن‌ها همچنین مشخصات دقیقی از جزئیات مسیر را  عرضه می‌کنند. می‌توانید خیلی سریع صعودی متناسب خود را پیدا کنید.

 

چگونه باید شروع کرد؟

شاید چند باری صعود کرده باشید، اما حالا می‌خواهید که بیشتر درگیر باشید. این‌طور عمل کنید:
اول کیت ابزارهای تازه‌کارها را برای خود تهیه کنید (در ص 24 شرح داده شد). شما به وسایلی که در این کیت آمده بنابر خط مشی صعود خود نیاز خواهید داشت. اگر وضع مالی شما خوب نیست با یک جفت کتانی سنگ شروع کنید. گاهی می‌توانید یک کتانی سنگ دست دوم بخرید، فروشگاه‌ها را برای این کار چک کنید. به شما سفارش می‌کنم که هیچ وسیله دیگری را دست دوم نخرید. شما تاریخچه مصرف آن‌را نمی‌دانید و شاید ضعیف‌تر از چیزی باشد که به نظر می‌رسد. باید قادر باشید از دید زندگی به آن اعتماد کنید، بنابراین ارزشش را دارد که مقداری بیشتر پول بدهید تا این اعتماد را به دست بیاورید. یک کیت تازه‌کارها جمعاً حدود 200 دلار تمام می‌شود.
قدم بعدی پیدا کردن یک هم‌طناب است. امیدوارم که تا به حال کسی را برای صعود پیدا کرده باشید.، اگر پیدا نکرده‌اید نارحت نباشید، پایان سنگ‌نوردی فرا نرسیده!
چند راه برای این کار وجود دارد. می‌توانید در یک کلاس سنگ‌نوردی ثبت نام کنید (که می‌تواند ایده خوبی باشد) و انتظار داشته باشید که یک همنورد در آن‌جا پیدا کنید. شاید این امر در آن‌جا اتفاق بیافتد یا نیافتد. اما اگر اتفاق افتاد کسی را پیدا کنید که در سنگ‌نوردی به اندازه شما اطلاعات داشته باشد. به این ترتیب شما به یکدیگر آموزش خواهید داد، که راه بدی برای پیشرفت نیست، اما به این طریق فراگیری اصول پایه مدت بیشتری طول خواهد کشید.
می‌توانید برای پیدا کردن همنورد به تابلو اعلانات درون مغازه‌های وسایل کوه‌نوردی متوسل شوید. حتماً سطح تجربه و مقدار وقت خود را توضیح بدهید. می‌توانید از کارمندان فروشگاه سئوال کنید شاید آن‌ها هم پیشنهادی داشته باشند. اگر فرد علاقه‌مندی را برای کار کردن پیدا کردید، سئوال کنید که چقدر تجربه و چه ابزارهایی دارد. یک روز وقت بگذارید و به منطقه تمرین بروید و ببینید که می‌خواهید با او کار کنید یا نه.
همچنین می‌توانید به یک کلوپ کوه‌نوردی مثل کلوپ سییرا بپیوندید. در اینجا خیلی سریع می‌توانید به سنگ‌نوردان باتجربه دست پیدا کنید. می‌توانید با این سنگ‌نوردان دوست شوید و در مقایسه با ثبت‌نام در کلاس سنگ‌نوردی از لذت بیشتری با آن‌ها در برنامه‌ها برخوردار شوید. زمانی که با سنگ‌نوردان باتجربه کار کنید سنگ‌نوردی بیشتر لذت‌بخش و چالش‌آور خواهد بود.
یک راه دیگر برای پیدا کردن همنورد این است که به تنهایی به صعود بروید. به محل سنگ‌نوردی منطقه خود بروید و با دیگران دوست شوید. حتماً کسانی را ملاقات خواهید کرد که علاقه‌مند بالا بردن شما به روی صخره‌ها باشند. البته در مورد اینکه با چه کسی صعود می‌کنید، محتاط باشید. تا قبل از اینکه با کسی صعود نکرده باشید، گقتن اینکه فرد چقدر ایمن یا باتجربه هست دشوار است و شاید این چیز مدتی طول بکشد. با کسانی که بیشتر از اینکه مفتون صعود باشند به ابزارهای خود عشق می‌ورزند، صعود نکنید. چنین شخصی شاید روی زمین دارای اطلاعات زیادی باشد ولی غالباً سنگ‌نوردی بدون صلاحیت است.
سعی کنید از طریق مشاوره و صحبت ببیند که او چطور است. زمانی که برای صعود آماده می‌شود او را نظاره کنید. آیا به شما یاد می‌دهد که چگونه حمایت کنید و خود را به طناب متصل کنید؟ آیا او شما را حمایت  و به کارگاه متصل می‌کند؟ اگر نه، از او بپرسید که چرا این کار را نمی‌کند. اگر او فرد باتجربه‌ای باشد از توجه شما تشکر خواهد کرد و جوابی به شما خواهد داد. اگر جواب‌های او شما را قانع نکرد با او صعود نکنید. صعود با کسانی که به تازگی با آن‌ها آشنا شده‌اید بیشتر ماجراجویی است تا دیگر راه‌های ممکن یادگیری صعود، اما مطمئناً افرادی را ملاقلت خواهید کرد که چیزهای زیادی از آن‌ها یاد خواهید گرفت.
خوب حالا کیت تازه‌کارها را دارید و دوستی هم برای صعود پیدا کرده‌اید. سئوال بعدی این است که کجا صعود کنید؟
جواب طبیعتاً به موقعیت جغرافیایی و نوع صخره‌های در دسترس بستگی دارد. امیدوارم که فروشنده‌ها یک کتاب راهنما درباره منطقه به شما فروخته باشندکه در آن مناطق و مسیرهای صعود و اطلاعات اینکه چگونه به آن‌جا بروید و سطح دشواری آن‌ها در آن درج شده باشد.
قبل از اینکه مسیری را شروع کنید، یعنی پاک‌سازی مسیر به عنوان نفر دوم، باید مطالب زیر را بلد باشید: طرز زدن گره‌های مختلف، حمایت، و فرود. تنها راه یادگیری این مسایل تمرین کردن آن‌هاست طوری که تبدیل به چیزهای اتوماتیکی برای شما بشوند. هیچ چیزی برای جایگزینی تمرین وجود ندارد! دوست شما می‌تواند این چیزها را به شما یاد بدهد، اگر نمی‌تواند با او صعود نکنید!

یک راه برای یادگیری اصول اولیه سنگ‌نوردی صعود قرقره است. این ایمن‌ترین راه برای صعود است که در آن کارگاه حمایت درست زده شده است! صعودکنندگان در همه سطوح از صعود قرقره استفاده می‌کنند. این راه خوبی برای بهتر کردن تکنیک‌ها، یادگیری حرکت‌ها، و تمرینی بدون اینکه بخواهید سرطناب باشید، است. مطالب زیر را برای اطلاع بیشتر در مورد صعود قرقره ببینید.

یاد دادن به دیگران

شاید بعد از اینکه سنگ‌نوردی را فرا گرفتید ، بخواهید آن‌را به دوستان خود یاد بدهید. این کار خیلی لذت‌بخش است و می‌تواند برای شما همنورد هم پیدا کند.
البته شما باید در آموزش دادن خیلی محتاط باشید. هدف شما باید ایجاد چشم‌انداز برای سنگ‌نوردان مستعد باشد نه اینکه آن‌ها را بترسانید. خیلی‌ها با من صحبت کرده‌اند که در ابتدا آن‌ها برای صعود تلاش کرده‌اند ول بعد آن‌را خیلی ترسناک یافته‌اند.
من به تعدادی از دوستانم سنگ‌نوردی را یاد داده‌ام. از این آموزش‌ها به عنوان مربی یاد گرفته‌ام که باید نسبت به دانش‌آموزان خود توجه ویژه‌ای بکنم. هدف من این بوده که به آن‌ها چیزهای جدیدی را یاد بدهم تا علایق آن‌ها حفظ شود، اما کار را آنقدر آهسته انجام داده‌ام که فرد خود را زیر فشار احساس نکند. به عنوان مثال بعضی از دوستان من تمایل به صعود فوری بدون یادگیری اصول اولیه دارند. من به خواست آن‌ها با برقراری کارگاه برای صعود قرقره جواب داده‌ام. بعد از اینکه آن‌ها مقداری صعود کرده‌اند بدون شک تمایل به یادگیری اصول اولیه کرده‌اند (مثل حمایت کردن، فرود، گره‌ها و غیره). بقیه دوستان من خیلی به سنگ وفادار بودند و می‌خواستند که ابتدا اصول اولیه را فرا گیرند. زمانی که آن‌ها این اصول را فرا گرفتند و متوجه شدند که جریان از چه قرار است، صعود را راحت احساس می‌کردند.
مساله دیگر این است که همه نمی‌خواهند که فوری صخره‌های بلند را صعود کنند. بعضی این حالت را دوست دارند ولی اغلب کسانی که به آن‌ها آموزش داده‌ام تمایل دارند که مدتی روی سنگ‌های کوتاه باقی بمانند تا به ابزار اعتماد کنند.

مساله اصلی این هست که به کارآموزان خود احترام بگذارید. سعی نکنید که آن‌ها را بترسانید یا به آن‌ها فشار بیاورید؛ در عوض به نیازهای آنان جواب بدهید و محیط ایمنی را برای آن‌ها ایجاد کنید.

 

خرید ابزار

اگر تصمیم به سنگ‌نوردی دارید بنابراین باید مقداری ابزار تهیه کنید. در صفحه 357 می‌توانید لیست کاتالوگ‌ها را جهت دیدن و به دست آوردن ایده ببینید.
سعی کرده‌ام که مبرم‌ترین ابزارها را طبق استاندارد نوع صعودهایی که شرح داده‌ام دسته‌بندی کنم. به عنوان مثال اگر تصمیم به صعود قرقره داشته باشید به ابزارهایی احتیاج دارید که تحت عنوان صعود قرقره توضیح داده شده‌اند. توجه: قبل از اینکه صعود سرطناب را شروع کنید، بخش اسلینگ ابزار را برای اطلاعات بیشتر در مورد ابزارهای مورد نیاز ببینید.
به خاطر داشته باشید که تغییراتی را هم با توجه به نوع سنگ یا تعهدات اخلاقی منطقه خود، اعمال کنید. مثلاً اگر در منطقه‌ای بسر می‌برید که استفاده از رول در آن باب نیست، بنابراین به تعداد  بیشتری کیل برای قرار دادن در شکاف‌ها نیاز خواهید داشت.
تمام ابزارهایی که در اینجا لیست شده‌اند بطور کامل در این کتاب در مورد آن‌ها در بخش‌های مربوط به خود توضیح داده شده‌اند. برای هر قسمت جزئیات خاص آورده شده است.
در چند صفحه آینده تعداد زیادی اصطلاحات جدید خواهید دید. شاید همه چیزهایی که می‌خوانید را متوجه نشوید. توجه داشته باشید که لغات برجسته در فرهنگ انتهای کتاب آورده شده‌اند و اگر بعضی از ابزارها را متوجه نمی‌شوید، جزئیات آن‌ها در کتاب شرح داده شده‌اند.

توجه: شما باید قبل از صعود و سنگ‌نوردی، طرز استفاده صحیح از ابزارها را یاد بگیرید.

مورد اول: بولدرینگ

ابزار کمی برای بولدرینگ نیاز دارید. یک جفت کتانی سنگ، کیسه پودر، و مقداری پودر از چیزهای استاندارد بولدرینگ برای اکثر سنگ‌نوردان هستند. شاید به یک اسلینگ صاف یک اینچی همراه قلاب برای آویزان کردن کیسه پودر به کمر نیز نیاز داشته باشید.
همچنین به مقداری چسب برای بستن انگشتان و یک برس برای تمیز کردن پودر از روی سنگ‌ها نیز نیاز دارید.
هزینه تقریبی این وسایل 150 دلار.

کیت تازه‌کارها

در اینجا و سایلی آورده شده‌اند که برای صعود با طناب به آن‌ها نیاز پیدا می‌کنید. وسایل این کیت چیزهای خوبی در هنگامی که در کلاسی شرکت کرده‌اید و یا زمانی که دوستی باتجربه شما را به صعودی دعوت کرده و باید وسایل را خودتان ببرید، هستند.
چیزهایی که نیاز دارید یک جفت کفش سنگ‌نوردی، کیسه پودر، مقداری پودر، یک هارنس، یک وسیله فرود مثل هشت، و یک کارابین بزرگ گلابی است.
دو چیز دیگر هم برای تمرین گره‌ها خوبند: یک اسلینگ 1/5 متری و یک اسلینگ گردباف 1/5 متری.

قیمت تقریبی: 200 دلار.

 

مورد دوم: صعود قرقره

زمانی که صعود قرقره را شروع می‌کنید به دنیای صعود با طناب وارد می‌شوید. علاوه بر اینکه این وسیله باعث امکانات صعود فوق‌العاده می‌شود، کار با طناب مستلزم یاد گرفتن چگونه بر پا کردن کارگاه نیز هست. این کار را باید از یک سنگ‌نورد با تجربه، کسی که به توانایی او اعتماد دارید یاد بگیرید. اگر فراموش کرده‌اید که چگونه می‌توانید یک سنگ‌نورد باتجربه پیدا کنید به مطالب قبلی در صفحات گذشته مراجعه کنید.
ایمنی در صعود قرقره بستگی به این دارد که کارگاه خود را چگونه زده باشید. باید مطمئن شوید که آن‌ها در مقابل «بمب» هم قوی باشند، یعنی به هچ‌وجه از جا در نیایند. معمولاً می‌توانید به دو رول برای کارگاه متکی باشید، و شاید بخواهید که آن‌ها را با یک کیل پشتیبانی کنید، و یا از یک اسلینگ که به دور برجستگی طبیعی مثل یک درخت بلند و قوی می‌افتد، و یا سه یا چهار کیل که خوب کار گذاشته شده باشند را برای کارگاه استفاده کنید. می‌توانید ببینید که تاکید در اینجا روی چند ابزار است که اگر یکی از جا در آمد مطمئن باشید که ابزارهای دیگر می‌توانند پشتیبان باشند. شما باید یک کارگاه محکم و قوی داشته باشید!
وسایلی که برای صعود قرقره نیاز دارید در کیت تازه‌کارها وجود دارند. یعنی من اینطور فرض می‌کنم که شما کتانی سنگ، هارنس، کیسه پودر و ... را دارید. برای صعود قرقره باید یک حمایتچی داشته باشید که شما را حمایت کند. البته راه‌هایی هم وجود دارند که بتوانید به تنهایی صعود را انجام بدهید، ولی قبل از اینکه بخواهید آن‌ها را یاد بگیرید باید تجربه کافی داشته باشید.
در اینجا حداقل وسایل مورد نیاز آورده می‌شوند. در صورتی که سنگ موجود در منطقه شما دارای دو رول باشد یا اینکه یک محل کارگاه طبیعی و قوی مثل یک درخت قوی و بلند در بالای مسیر موجود باشد. بک طناب 50 متری 11 میلی‌متری، یک اسلینگ سه متری و دو اسلینگ 1/5 متری به قطر یک اینچ، و دو کارابین بیضی یا D تهیه کنید.
اگر نیاز به کیل یا ابزار مشابه برای زدن کارگاه داشته باشید (مثلاً مجاز به استفاده از رول نباشید یا اینکه برجستگی طبیعی در محل نباشد) بنابراین باید مقداری پول بیشتر خرج کنید. برای این کار باید سه یا چهار عدد کیل تهیه کنید، ترجیحاً در سایزهای مختلف، با چرخاندن آن‌ها در عرض خود به درون عمق می‌توانید به اندازه‌ای بین آن‌ها برسید.
همچنین می‌توانید دو عدد ابزار بادامکی غیرفعال مثل هگزان که ارزان‌ترین آنهاست خریداری کنید. برای اطلاعات در مورد ابزارهای بادامکی غیرفعال فصل مربوط به آن‌ها را ببینید.
برآورد قیمت: بین  370 تا 410 دلار.

مورد سوم: سرطناب مقدماتی

تا اینجا مقداری صعود قرقره کرده‌اید و می‌دانید که چگونه کارگاه برقرار کنید. مقداری هم همراه با فردی باتجربه به عنوان نفر دوم یعنی کسی که سرطناب را حمایت می‌کند و مسیر را از میانی‌ها پاکسازی می‌کند بوده‌اید. حالا در مرحله‌ای هستید که می‌خواهید به عنوان سرطناب صعود کنید و به مقداری ابزار مناسب نیاز دارید. اینها وسایلی هستند که برای سرطناب پایه‌ای (حمایت آسان) نیاز دارید.
علاوه بر کیت تازه‌کارها شما به این ابزار نیاز خواهید داشت: 6 کارابین بیضی، 20 کارابین D ، یک اسلینگ دوبل (یک اسلینگ سه متری حلقه شده به عرض یک اینچ)، هشت اسلینگ حلقه‌ای یک و نیم متری به عرض یک اینچ گردباف، می‌توانید با دوبل کردن حلقه آن‌ها آنان را به صورت حلقه اسلینگ اسپرتی در آورید، یک ست کیل درشت (شاید علاقه‌مند باشید که تعداد را دو برابر کنید و کیل‌های کوچک بخرید تا در کنار هم قرار بدهید تا ایمنی را بالا ببرید، چهار هگزان بزرگ، برای شروع شاید هر چه بزرگتر بهتر اما بستگی به سنگ منطقه نیز دارد، و بالاخره تعدادی اسلینگ برای کیل‌هایی که فاقد وایر هستند.
در طول دوره صعود سرطناب گاهی نیاز دارید که بعضی از ابزارها را تعویض کنید. اسلینگ‌ها جزو اولین‌ها هستند. شاید نیاز باشد که کف کتانی خود را هم تعویض کنید، من با دو بار صعود در هفته، معمولاً هر شش ماه یک بار این کار را می‌کنم.
در نهایت شاید بخواهید که ابزارهای خود را در طول پیشرفت سنگ‌نوردی بیشتر کنید. به تدریج به کمک تجربه و به کمک سنگ‌نوردان باتجربه می‌توانید به این ایده برسید که به چه تجهیزاتی نیاز دارید. قسمت بعدی به نام سرطناب پیشرفته را بخوانید و بر پایه دو اصلی که به عنوان خط مشی شرح داده‌ام وسایل خود را تهیه کنید.
برآورد قیمت: 380 دلار.

مورد چهارم: سرطناب پیشرفته

زمانی که صعود سرطناب پیشرفته را انجام بدهید، احتمالاً از قبل می‌دانید که به چه ابزارهایی نیاز دارید. البته دو روش برای پیروی وجود دارند. اولی اینکه حمایت خود را عمیق‌تر کنید؛ باید قادر باشید که میانی‌ها را روی سنگ‌های مختلف کار بگذارید. روش دوم این است که کل سیستم خود را کارآمد و خلاصه‌تر کنید. این به معنی خلاص شدن از وزن اضافی مقداری وسایل است، مثلاً به جای اسلینگ‌های بلند از اسلینگ‌های دوخته شده استفاده کنید که هم سبک‌تر هستند و هم قوی‌تر. با پیروی از این دو اصل می‌توانید اسلینگ ابزار خود را تکامل و گسترش بدهید.
برای تجهیز‌ بیشتر اسلینگ ابزار نیاز به انواع کیل‌ در اندازه‌های مختلف دارید. منظور از این کار، داشتن انواع میانی برای سنگ‌های مختلف و انواع گوناگون صعود است. زمانی که ابزارهای مختلف و زیادی داشته باشید می‌توانید مسیرهای گوناگونی را روی دیواره‌های بزرگ صعود کنید: شاید از یک شکاف انگشتی کوچک شروع کنید، به یک تنوره بروید، و در نهایت از یک دیواره بیرون بیائید.
احتمالاً به تعدادی ابزارهای بادامکی فعال مثل فرند نیاز خواهید داشت که وسایلی چند منظوره هستند. این ابزارها وسایلی با قدرت بار فنر هستند که به صفحه بادامک فشار می‌آورند تا درون شکاف یا حفره کیپ شود. این ابزارها را می‌توان خیلی سریع کار گذاشت که در صعودهای دشوار وسایل مفیدی هستند. آن‌ها همچنین قادرند محکم در جای خود قرار گیرند، چیزی که ابزارهای دیگر نمی‌توانند.
قبل از اینکه ابزار بادامکی فعال بخرید، باید محدوده اندازه آن را چک کنید. بعضی از مدل‌ها امکان انبساط بیشتری از سایر مدل‌ها دارند، در حالی که بعضی هم کوچک‌ترند و به عنوان چیزی تکمیلی در حفره‌های درون سنگ مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر از تولیدکنندگان مختلف خریداری کنید می‌توانید بیشترین دامنه اندازه را داشته باشید.
احتمالاً به دو دسته ابزار گوه‌ای مثل ترای‌کم 5-4 ؛ حداقل یک طناب دیگر (شاید یک طناب 9 میلی‌متر برای فرود یا برای زمانی که بخواهید از طناب دوبل استفاده کنید)؛ و یک جفت کفش دیگر نیز احتیاج داشته باشید (شاید کفشی مخصوص برای مقصودی دیگر بخواهید، مثل کفش مناسب لبه‌ها، اصطکاک، شکاف‌های بزرگ، دیواره‌های مصنوعی، و یا شکاف‌های باریک) .
روش دوم که کارآمد کردن ابزارهاست، باعث بالا رفتن کلی توان می‌شود. در این حالت به دنبال وزن و حجم کمتر بدون کاهش قدرت هستید.
از اسلینگ‌های دوخته به جای اسلینگ‌های گره‌زدنی استفاده کنید. اسلینگ‌های اسپرتی (کوچک) چیزهایی عالی برای استفاده در میانی هستند که دو کارابین به آنها متصل می‌شود. همچنین باید تعدادی اسلینگ با ظرفیت محدود فشار بار هم تهیه کنید که برای مسیرهای طولانی با میانی‎‌های مشکوک چیزی عالی هستند. مجموعه کارابین‌های D خود را با کاربین‌های سبک وزن گلابی تکمیل کنید. نصف آن‌ها باید جهت تسهیل در انداختن به طناب دارای دهانه قوسی باشند.
شاید بخواهید اولین گشایش مسیرها را در این مرحله شروع کنید. این به معنی تهیه یک دریل و مقداری رول و پیچ است (بستگی به نوع صعود). شاید به تعدادی صفحه رول هم احتیاج داشته باشید. تعدادی صفحه رول اضافی تهیه کنید چرا که بعضی از صخره‌ها دارای رول‌های بدون صفحه رول هستند. شما باید صفحه خود را نصب و به خاطر داشته باشید که پس از کار صفحه رول خود را از آن‌جا باز کنید! برای تسریع در صعود باید یک جفت یومار هم تهیه کنید.
از آن‌جایی که ممکن است روی مسیرهای سخت‌ترکار کنید، شاید با خراش و بریدگی در دست و انگشتان مواجه شوید. برای توقف خونریزی و بستن روی زخم و محافظت کامل نوک انگشتان، می‌توانید مقداری چسب مایع روی انگشتان خود بزنید. شاید برای سخت‌تر کردن دست‌های خود قبل از مواجهه با سنگ‌های سخت به مقداری تنتور بنزوئین احتیاج داشته باشید.
توجه داشته باشید که این چیزها فقط پیشنهاد هستند. منطقه صعود و نوع سنگ‌نوردی که شما به آن علاقه دارید مشخص می‌کنند که چه وسایلی را باید بخرید.

برآورد قیمت: بالای 500 دلار

کیت تازه‌کارهای صعودهای مصنوعی

تا چند سال قبل تازه‌کارها قبل از اینکه صعود آزاد را شروع کنند، به سنگ‌نوردی مصنوعی می‌پرداختند و شاید هیچوقت هم به سراغ سنگ‌نوردی آزاد نمی‌رفتند. حالا عکس این مساله صدق می‌کند، بخشی به دلیل افزایش تعداد سنگ‌نوردان و نیز خسارتی که سنگ‌نوردی مصنوعی به صخره‌ها وارد می‌کند. اما قرار دادن ابزار مصنوعی نوعی هنر است و کماکان برای مسیرهای بلند و نیز بعضی مسیرهای کوتاه وجود آن ضروری است.
کیت تازه‌کارهای سنگ‌نوردی مصنوعی شامل وسایلی است که هر سنگ‌نورد مصنوعی باید آن‌ها را داشته باشد. برای اینکه شما و هم‌طناب شما بتوانید صعود مصنوعی را انجام بدهید، باید وسایلی موجود لیست سنگ‌نوردی مصنوعی پایه که در زیر آورده شده‌اند را داشته باشید.
کماکان باید چیزهایی مثل یک جفت کفش، هارنس، حداقل یک کارابین پیچ، یک جفت رکاب، دیسی‌چین، دو حلقه پروسیک (حلقه‌های از اسلینگ 6 میلی‌متر که آن‌ها را به دور طناب می‌پیچید و از طناب بالا می‌روید)، و یک اسلینگ ابزار بزرگ که کلیه وسایل و میخ‌ها را به اضافه چکش در آن جای بدهید، داشته باشید.
اگر پول دارید و مطمئن هستید که می‌خواهید سنگ‌نوردی مصنوعی را ادامه بدهید، می‌توانید چند چیز هم اضافه کنید: یک جفت دستکش بدون نوک انگشتان، یک جفت محافظ زانو، یک جفت یومار دستی، یک کلاه ایمنی، و یک قلاب فی‌فی.

برآورد قیمت: 270-225 دلار.

 

سنگ‌نوردی مصنوعی مقدماتی

سنگ‌نوردی مصنوعی پایه را (به صورت تمرین مهارت) می‌توانید با کیت ابزارهای سنگ‌نوردی مقدماتی و ابزاهای صعود سرطناب انجام بدهید. البته چنین محدودیتی در ابزار شما را از صعودهای بلند منع و فقط باعث صعود مسیرهای کوتاه و آسان سنگ‌نوردی مصنوعی می‌شود. این به خاطر آن است که در سنگ‌نوردی مصنوعی در فاصله‌های کوتاه باید ابزار کار گذاشت. در این‌جا شما به ابزارهای بیشتری نسبت به سنگ‌نوردی آزاد احتیاج خواهید داشت. لیست انتخاب من برای تمرین روی مسیرهای کوتاه و آسان جهت اینکه بفهمید چگونه باید کار کنید و نیز بعضی از مسیرهای ترکیبی مصنوعی/آزاد خوب است. این لیست همچنین به عنوان نقطه شروع حرکت و برای گسترش کار هم خوب است. طبیعتاً بعد از اینکه مهارت‌های شما بیشتر و تجربیات بهتری به دست آوردید خواهید فهمید که به چه وسایلی نیاز خواهید داشت.
بعد از تمرین و کار با وسایل سنگ‌نوردی مقدماتی شاید تصمیم بگیرید که بیشتر در زمینه سنگ‌نوردی مصنوعی کار کنید. برای این منظور شما حداقل به 30 کارابین (نصف D و نصف بیضوی) نیاز دارید. شما همچنین به چهار قلاب و ده حلقه هرو (قهرمان) نیاز خواهید داشت. حداقل به ده میخ افقی و ده میخ نبشی، سه ست کاپر هد (سرهای مسی) و یک چکش برای کوبیدن آن‌ها نیاز خواهید داشت. شما همچنین می‌توانید در صعود مصنوعی از کیل‌ها به جای میخ‌ها استفاده کنید. یک دست کیل بزرگ و دو دست کیل کوچک و حداقل یک دست  فرند هم به لیست خود اضافه کنید.

برآورد قیمت: 425 دلار.

مورد ششم: سنگ‌نوردی مصنوعی پیشرفته

سنگ‌نوردی مصنوعی پیشرفته لزوماً به معنی قرار گرفتن روی دیواره بلند نیست. البته من در اینجا ابزار را برای هر دو منظور ترکیب کرده‌ام، چرا که اکثر دیواره‌های بلندی که صعود می‌کنید حداقل دارای چند طول طناب سنگ‌نوردی مصنوعی ( بعضی نسبتاً پیشرفته) هستند.
برای سنگ‌نوردی مصنوعی عجله نکنید! به جای آن با هر صعودی که تجربه شما بیشتر می‌شوند می‌توانید دامنه ابزار خود را هم گسترش بدهید.
همانطور که صعود شما پیشرفته می‌شود، باید کارآمدی خود را هم افزایش دهید. در اینجا با تعداد زیادی ابزار سر و کار خواهید داشت، بنابراین مدیریت شما در ابزار هم باید کارآمد باشد.
آنقدر ابزار ببرید که به آن نیاز دارید. هرچند که در طول صعود باید کیسه بار خود را در صعود به دنبال خود بالا بکشید، ولی هر چه این کیسه سنگین‌تر باشد صعود هم آهسته‌تر خواهد بود. در صورت امکان از حجم وسایل بکاهید. شاید نخواهید آنقدر کیسه بار داشته باشید که نیاز به شرپا پیدا کنید! هر چیزی را در کیسه بار در جای خود قرار دهید. این امر بر حسب طول طنابی که صعود می‌کنید می‌تواند فرق کند؛ شاید به ابزارهایی که در طول طناب آخر جای دادید نیاز داشته باشید. سازمان‌یافته عمل کنید!
سنگ‌نوردی مصنوعی پیشرفته به ابزارهای زیادی نیاز دارد. حدوداً 80 کارابین نیاز خواهید داشت، سه حلقه طناب، دو قرقره، یک کیسه بالا کشیدن بار، یک تاقچه سیار برای هر عضو تیم، پنج دست کاپرهد (رشته‌های سیمی با سرهای مسی)، و تعداد زیادی میخ. نوع میخی که احتیاج دارید: 30-20 عدد میخ نبشی، 20 عدد افقی، 15 عدد تیغه‌ای یاچاقویی، ده عدد رارپ، چند عدد بونگ (برای شکاف‌های بزرگ، تعداد آن‌ها بستگی به تعداد شکاف‌های بزرگ مسیر دارد)، و ده عدد لیپر زد Leaper Z . بسیاری از مسیرها دارای میخ‌ پرچ یا پرچ هستند که بنابراین به یک سری صفحه آویز هم نیاز خواهید داشت. همچنین به 30 عدد اسلینگ از نوع هرو، 20 اسلینگ معمولی، و ده قلاب (دو فی‌فی، 6 اسکای‌هوک، و دو قلاب درز کوچک) نیاز خواهید داشت. یک کیت رول‌کاری شامل دریل، نگهدارنده دریل، تعدادی میخ، و تعدادی صفحه رول مناسب هم از نیازهای شماست. همچنین باید تعدادی صفحه رول بیشتر هم همراه داشته باشید که در صورت فقدان رول‌های مسیر از آن‌ها استفاده کنید.
تعداد زیادی کیل باید داشته باشید. چند دست کیل‌های کوچک و بزرگ، چند ابزار بادامکی فعال با سه و چهار بادامک (مثل فرندها)، و احتمالاً چند گوه بزرگ برای شکاف‌های خیلی بزرگ (در صورت نیاز مسیر).
وسایل شخصی شما شامل هارنس، کلاه ایمنی، یک جفت کفش سنگ‌نوردی، یک جفت دستکش بدون نوک انگشت، زانوبند، و یک اسلینگ دوبل ابزار است. همچنین سه عدد رکاب، سه حلقه پروسیک (به عنوان پشتیبان یومار)، یک چراغ پیشانی، و یک چکش مورد احتیاجند. طبیعتاً یک کیسه خواب، غذا، آب، وسایل آشپزی، لباس (هم برای هوای سرد و هم خیس و سرد)، عینک آفتابی، جعبه کمک‌های اولیه، نوار چسب (برای اینکه همه چیزها را خوب نگه دارد)، نوار چسب ورزشی، و کیسه‌های مختلف برای جای دادن چیزهای مختلف در آن‌ها نیز از وسایل اساسی هستند.
مسیر، ترجیحات شخصی، و مقدار پولی که می‌توانید برای سنگ‌نوردی سرمایه‌گذاری کنید مشخص می‌کنندکه چه وسایلی احتیاج خواهید داشت. برنامه‌ریزی صعود مصنوعی تمرین فوق‌العاده‌ای در سازماندهی است. زمانی که روی دیواره بلندی بسر می‌برید باید همه چیزها را با خود داشته باشید. از بالا به پائین آمدن و برداشتن وسیله‌ای که فراموش کرده‌اید و بعد یومار زدن به بالا کار واقعاً شاقی است!
برآورد قیمت: بالای 2000 دلار.

محل نگهداری ابزارها

باید در مورد نگهداری وسایل سنگ‌نوردی خود محتاط باشید. وسایل را نباید در محیطی مرطوب و نمناک قرار دهید که خطر زنگ زدن و پوسیدن آن‌ها وجود دارد.
بهترین محل نگهداری ابزارها جایی خنک، خشک، تاریک، و تمیز است. چنین جایی می‌تواند یک انباری، پارکینگ، و یا حتی در اتاق زیر شیروانی باشد.

 

کلام آخر

به عنوان یک سنگ‌نورد باید در مورد وسایل خود نیز مثل وضع بدن خود از آن‌ها اطلاع داشته باشید. باید از وضع قدرت و ضعف آن‌ها مطلع باشید. زندگی شما وابسته به این ابزار است. زمانی که از وضع آن‌ها مطلع باشید قادر خواهید بود از آن‌ها با کاردانی و مهارت استفاده کنید.
بخش عمده این کتاب به شما یاد می‌دهد که چگونه از ابزار خود استفاده کنید. شما کاربرد آن‌ها ، قدرت و محدودیت‌هایشان را یاد خواهید گرفت. همچنین یاد خواهید گرفت که چگونه از آن‌ها مواظبت کنید، در صورت نیاز آن‌ها را تعمیر کنید و چه زمانی آن‌ها را بازنشسته کنید. این کتاب اطلاعات لازم در مورد ابزار را برای سنگ‌نورد خوبی شدن عرضه می‌کند.
اما تبدیل شدن به سنگ‌نوردی خوب چیزی بیشتر از اطلاعات و دانش در مورد تجهیزات سنگ‌نوردی می‌طلبد. شما همچنین باید بدانید که چگونه باید روی سنگ حرکت کنید. و تنها راه برای این کار تمرین، تمرین، و تمرینه. بنابراین بزنید بیرون و تمرین را شروع کنید!!

با کمک به آموزش بهتر کودکان بلوچ که محروم‌ترین کودکان کشورمان هستند گامی کوچک برای سوادآموزی بهتر این هموطنان کوچک خود برداریم. شما می‌توانید در صورت تمایل کمک‌های مالی خود را به حساب‌های اعلام شده واریز کنید و یا در صورت داشتن کتاب‌های کودکان و نوجوانان، آن‌ها را به این بچه‌ها هدیه کنید. اطلاعات بیشتر را در صفحه بچه‌های بلوچ در این سایت ملاحظه کنید